எம்.ஜி.ஆர் என அழைக்கப்படும் மக்கள் திலகம் டாக்டர் எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் 1917 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 17 அன்று இன்றைய இலங்கையில் உள்ள கண்டி பகுதியில் பிறந்தார். அவரது தந்தை கோபாலமேனன், தாயார் சத்தியபாமா. சிறுவயதிலேயே தந்தையை இழந்ததால், தாயுடன் இந்தியாவுக்கு வந்து கடும் வறுமையில் வாழ்க்கையை தொடங்கினார்.
அந்த வறுமை அவரை உடைத்துவிடவில்லை; மாறாக, வாழ்க்கையின் உண்மை வலியை புரிந்துகொள்ளும் மனநிலையை உருவாக்கியது. சிறு வயதிலேயே நாடக மேடைகளில் நடித்துத் தான் குடும்பத்தை நடத்த வேண்டிய சூழல் அவருக்கு ஏற்பட்டது. பசியின் வேதனையை நேரில் அனுபவித்த அந்த காலமே, பின்னாளில் ஏழைகளின் துயரை உணரும் மனிதராக அவரை உருவாக்கியது.
நாடக மேடைகளில் வளர்ந்த எம்.ஜி.ஆர், பின்னர் தமிழ் திரைப்பட உலகில் காலடி எடுத்து வைத்தார். அவர் நடித்த பெரும்பாலான படங்களில் நல்லவன், அநீதிக்கு எதிராக போராடுபவன், ஏழைகளுக்காக குரல் கொடுப்பவன் போன்ற பாத்திரங்களே இடம் பெற்றன.
இது வெறும் திரைக்கான வேடம் அல்ல. தனது திரைப்படங்கள் சமூகத்திற்கு தவறான முன்மாதிரி ஆகக்கூடாது என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.
அதனால் தான் புகைபிடித்தல், மதுபானம் அருந்துதல் போன்ற காட்சிகள் தன்னுடைய படங்களில் இடம்பெறக் கூடாது என்று தயாரிப்பாளர்களிடம் நிபந்தனை விதித்தார். இதனால் சில வாய்ப்புகளை இழந்தபோதும், அந்த முடிவில் அவர் ஒருபோதும் பின்னடைந்ததில்லை.
திரையுலக புகழின் உச்சியில் இருந்தபோதும், எம்.ஜி.ஆர் மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார். கருணை, உதவும் மனம், நேர்மை, ஒழுக்கம் ஆகியவை அவரது இயல்பான குணங்களாக இருந்தன. உதவி கேட்டு வந்த ஏழைகளை அவர் திருப்பி அனுப்பியதில்லை. தன்னிடம் இருந்ததை பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்வதே உண்மையான செல்வம் என்ற எண்ணமே அவரை வழிநடத்தியது.
அவர் சம்பாதித்த பெரும்பாலான பணம் ஏழைகள், மாணவர்கள், மருத்துவ உதவி தேவைப்படுவோர் ஆகியோருக்கே சென்றது. பின்னாளில் அவரது சொத்துக்களைப் பார்த்த அதிகாரிகளே, இவ்வளவு புகழும் அதிகாரமும் இருந்த ஒருவருக்கு இவ்வளவு குறைந்த சொத்தா என்று வியந்ததாக கூறப்படுகிறது.
சினிமாவில் பெற்ற மக்கள் ஆதரவே அவரை அரசியலுக்கு அழைத்து வந்தது. அரசியலை அவர் அதிகாரத்திற்கான பாதையாக அல்ல, சேவைக்கான வாய்ப்பாகவே பார்த்தார். 1977 ஆம் ஆண்டு தமிழக முதல்வராக பொறுப்பேற்றார். அதன்பின் தொடர்ந்து மூன்று முறை முதல்வராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மக்கள் நலத் திட்டங்களில் மிகவும் புகழ்பெற்றது சத்துணவுத் திட்டம்.
ஒரு குழந்தை பசியுடன் படிக்க முடியாது என்ற உண்மையை அவர் தனது வாழ்க்கை அனுபவத்திலிருந்தே உணர்ந்திருந்தார். அதனால் இந்தத் திட்டம் ஒரு அரசியல் வாக்குறுதியாக அல்ல, ஒரு மனிதநேய கடமையாகவே செயல்படுத்தப்பட்டது. இந்த திட்டம் லட்சக்கணக்கான ஏழை குழந்தைகளை பள்ளிக்குத் திரும்பச் செய்தது.
இதோடு மட்டுமல்லாமல், ஏழை மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவி, பெண்கள் நலத் திட்டங்கள், மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான உதவிகள், மருத்துவ வசதிகள் என பல மக்கள் நல நடவடிக்கைகளையும் அவர் முன்னெடுத்தார்.
அதிகாரத்தில் இருந்தபோதும், அதிகாரிகளைக் கண்டு மக்கள் பயப்படக் கூடாது என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். சில நேரங்களில் சாதாரண உடையில் அரசு அலுவலகங்களுக்கு நேரில் சென்று நிலைமைகளை பார்வையிட்டார். இதனால் அதிகாரிகளுக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளி குறைந்தது.
எம்.ஜி.ஆர் வாழ்க்கையில் வியப்பூட்டும் நிகழ்வுகளில் முக்கியமானது, அவர் மீது நடந்த துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவம். அந்த தாக்குதலில் அவர் கடுமையாக காயமடைந்து பேச முடியாத நிலைக்கு சென்றார். இருந்தபோதும், மக்கள் அவரை கைவிடவில்லை. பேச முடியாத நிலையிலேயே தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றது இந்திய அரசியல் வரலாற்றிலேயே மிக அரிதான நிகழ்வாக அமைந்தது.
வெளிநாட்டில் சிகிச்சை பெற்றுக்கொண்டிருந்த காலத்திலும், தமிழகமெங்கும் மக்கள் கோயில்களிலும் வீடுகளிலும் அவருக்காக பிரார்த்தனைகள் செய்தனர். அது ஒரு அரசியல்வாதிக்கு கிடைத்த ஆதரவு அல்ல; ஒரு குடும்ப உறுப்பினருக்குக் கிடைத்த அன்பைப் போன்றது.
1987 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 24 அன்று எம்.ஜி.ஆர் காலமானார். அவரது மறைவு தமிழக மக்களை ஆழ்ந்த துயரத்தில் ஆழ்த்தியது. சென்னை ராஜாஜி மண்டபத்தில் அவரது உடல் வைக்கப்பட்டபோது, கோடிக்கணக்கான மக்கள் இறுதி மரியாதை செலுத்தினர். அந்தக் காட்சி ஒரு மனிதனின் மறைவாக மட்டும் அல்ல; ஒரு காலத்தின் முடிவாக மக்கள் உணர்ந்த நிகழ்வாக மாறியது.
இன்றும் பலர் “எம்.ஜி.ஆர் இருந்திருந்தால் இப்படி நடக்காது” என்று சொல்லும் அளவுக்கு, அவர் ஒரு நடிகராகவோ அரசியல்வாதியாகவோ அல்லாமல், ஒரு நம்பிக்கையாக மக்கள் மனதில் வாழ்கிறார். வறுமையில் பிறந்து, கருணையால் உயர்ந்து, அதிகாரத்தை சேவையாக மாற்றிய ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கைதான் எம்.ஜி.ஆர் என்ற பெயருக்குப் பின்னால் நிற்கும் உண்மையான கதை.
