அருணாசல கிரிவலம் என்பது சாதாரண நடைபயணம் அல்ல; அது ஒரு அனுபவப் பயணம் என்று சித்தர்கள் கூறுகிறார்கள். திருவண்ணாமலை மலையைச் சுற்றி நடக்கும் ஒவ்வொரு அடியும், மனிதன் அறியாமல் அவனுக்குள் நடக்கும் ஒரு பயணம் போலவே இருக்கிறது.
கிரிவலப் பாதையில் உள்ள எட்டு லிங்கங்கள் வெறும் திசை குறியீடுகள் அல்ல; அவை மனித உடல், மனம், ஆன்மா ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய சக்தி மையங்கள் என்று சித்த மரபு சொல்கிறது. முழு கிரிவலமும் முடியும் போது, உடலிலும் மனத்திலும் ஒரு சமநிலை ஏற்படுவதாக பலர் அனுபவமாக கூறுகிறார்கள்.
சித்தர்கள் சொல்வதுபோல், கிரிவலம் நடந்து செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று. கால்கள் பூமியைத் தொடும் போது, பூமியின் சக்தி உடலுக்குள் செல்கிறது என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை. அதனால்தான் மெதுவாக, கவனத்துடன், சில நேரங்களில் மௌனமாக கிரிவலம் செய்வது முக்கியம் என்கிறார்கள்.
சிலர் பேசாமல் முழு கிரிவலமும் முடிப்பார்கள். அப்போது வெளியில் அமைதி இருந்தாலும், உள்ளே பல கேள்விகளுக்கும் பதில்கள் கிடைப்பதாக அவர்கள் அனுபவம் பகிர்கிறார்கள்.
பல சித்தர்கள் தங்களது அனுபவங்களில் ஒன்று சொல்வார்கள்: “நான் கிரிவலம் செய்யவில்லை, அருணாசலமே என்னை நடக்க வைத்தது.” தொடக்கத்தில் உடல் வலி, சோர்வு இருந்தாலும், ஒரு கட்டத்திற்கு பிறகு ஒரு இலகுத்தன்மை, ஒரு ஓட்டம் வந்தது போல உணர்ந்ததாக கூறுகிறார்கள்.
இதை அவர்கள் அருள் ஓட்டம் என்று அழைக்கிறார்கள். சிலர் அமாவாசை அல்லது பௌர்ணமி இரவுகளில் கிரிவலம் செய்த போது, வெளியில் இருள் இருந்தாலும், உள்ளுக்குள் ஒரு ஒளி எரிந்தது போல உணர்ந்ததாக சொல்கிறார்கள். அந்த அனுபவம் வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாத ஒன்று என்றும் கூறப்படுகிறது.
கிரிவலப் பாதையில் சாதாரண மனிதர் போல வந்து பேசிவிட்டு மறைந்துவிட்ட சன்னியாசிகள் பற்றிய கதைகளும் உண்டு. இதை சித்தர்கள், “சித்தர்கள் எப்போதும் வெளிப்படையாக இருப்பதில்லை; தேவையானவர்களுக்கு மட்டும் தோன்றி மறைவார்கள்” என்று விளக்குகிறார்கள். அதனால் தான் அருணாசலத்தில் காணப்படும் ஒவ்வொரு மனிதரையும் சாதாரணமாக பார்க்க வேண்டாம் என்பதும் ஒரு நம்பிக்கையாக உள்ளது.
சித்தர்களின் பார்வையில், அருணாசலமே குரு. மனித குருவைப் போல உபதேசம் செய்யாது; ஆனால் வாழ்க்கையை மாற்றும் அனுபவங்களை தரும். மந்திரம், யாகம், சடங்குகள் இல்லாமலே, வெறும் நடப்பு மற்றும் நினைவு போதும் என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
வேகம் குறைய குறைய, மனம் அமைதியாகி, உள்ளே தெளிவு பிறக்கிறது. அதனால் சிலர் நிறுத்தி நிறுத்தி, உள்ளே கவனித்து, மெதுவாக கிரிவலம் செய்வதை விரும்புகிறார்கள்.
“அருணாசலத்துக்கு யாரும் தானாக வருவதில்லை; அவன் கூப்பிட்டால்தான் வருவோம்” என்ற ஒரு வாசகம் சித்தர்களிடையே மிகவும் பிரபலமானது. கிரிவலம் முடிந்த பிறகு, பலர் தங்கள் வாழ்க்கையில் சிறிய ஆனால் ஆழமான மாற்றங்களை உணர்கிறார்கள்.
பெரிய அதிசயங்கள் நடக்காவிட்டாலும், மன அமைதி, ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மை, உள்ளார்ந்த தெளிவு போன்றவை கிடைப்பதாக சொல்கிறார்கள். அதனால்தான் சித்தர்கள், அருணாசல அனுபவம் கதையாக மாறாது; அது வாழ்க்கையாக மாறும் என்று கூறுகிறார்கள்.
