ராமதேவர் சித்தர் தமிழ் சித்தர் மரபில் மிக முக்கியமானவர். அவர் 18 சித்தர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். யாகோபு சித்தர் என்ற பெயராலும் அறியப்படும் இவர், சித்த மருத்துவம், ரசவாதம், யோகம், ஆன்மிக ஞானம் ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்த மகா ஞானியாக விளங்கினார்.
சித்தர் மரபு நூல்கள் மற்றும் வாய்மொழிக் கதைகளில் சொல்லப்படுவதுபோல், அவர் ஒரு உயர்குடி மற்றும் கல்வியறிவு மிக்க குடும்பத்தில் பிறந்ததாக கூறப்படுகிறது. சிறுவயதிலிருந்தே இயற்கை, மூலிகைகள், கனிமங்கள், உடலின் ரகசியங்கள் ஆகியவற்றின் மீது அவருக்கு ஆழ்ந்த ஆர்வம் இருந்தது.
மற்ற குழந்தைகள் விளையாட்டில் ஈடுபட்டிருந்த போது, அவர் தனிமையில் அமர்ந்து சிந்திப்பதும், வாழ்க்கையின் நிலையாமையை உணர்வதும் வழக்கமாக இருந்தது.
இளமை பருவத்திலேயே செல்வம், பதவி, உடல் இன்பம் போன்றவை நிலையானவை அல்ல என்பதை உணர்ந்தார். உடல் அழியும், ஆனால் உண்மை அறிவு மட்டும் அழியாது என்ற தெளிவு அவருக்குள் உருவானது.
அந்த உணர்வே அவரை துறவற வாழ்க்கை நோக்கி இட்டுச் சென்றது. பல இடங்களுக்கு பயணம் செய்து யோகிகள், ஞானிகள், சித்தர்கள் ஆகியோரைச் சந்தித்து உண்மையான அறிவை தேடினார்.
இறுதியில் அகத்திய மாமுனிவரை தனது குருவாக ஏற்றுக் கொண்டு, யோகம், பிராணாயாமம், சித்த மருத்துவம், ரசவாத ரகசியங்கள் போன்றவற்றை கற்றார்.
ராமதேவர் என்ற பெயர் அவரது இயற்பெயர் அல்ல என்றும், துறவறம் எடுத்த பின் பெற்ற ஆன்மிகப் பெயர் என்றும் கூறப்படுகிறது. “ராம” என்பது ஆத்ம ராமம், உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை குறிக்கும். வெளிநாட்டு பயணங்களில் அவர் யாகோபு என்ற பெயரில் அறியப்பட்டதாக சித்தர் மரபுக் கதைகள் சொல்கின்றன.
மத்திய கிழக்கு நாடுகள் வரை பயணம் செய்து, அங்குள்ள அறிஞர்களுடனும் ரசவாத வல்லுநர்களுடனும் அறிவுப் பரிமாற்றம் செய்ததாகவும் நம்பப்படுகிறது. சில சித்தர் நூல்களில் “யாகோபு” என்பது ஒரு வெளிநாட்டு பெயரே அல்லாமல், ரசவாத சூத்திரங்களில் பயன்படுத்தப்பட்ட குறியீட்டுப் பெயர் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
ரசவாதம் மற்றும் சித்த மருத்துவத்தில் ராமதேவர் சித்தர் அபாரமான தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். பாதரசம், கந்தகம், உலோகங்கள், கனிமங்களை சுத்தி செய்து உடலை உறுதியாக்கும் மருந்துகள், நோய்களை தீர்க்கும் வைத்தியங்கள், நீண்ட ஆயுளுக்கான கற்பங்கள் ஆகியவற்றை உருவாக்கினார்.
இருப்பினும், இந்த மருந்து ரகசியங்களை அவர் அனைவருக்கும் வெளிப்படையாக எழுதவில்லை. பல இடங்களில் மறைமொழி மற்றும் குறியீட்டு சொற்களை பயன்படுத்தினார். அறிவும் பொறுப்பும் இல்லாதவர்களின் கையில் மருந்து விஷமாக மாறிவிடும் என்பதே அதற்கான காரணமாக கூறப்படுகிறது.
பல சித்தர்கள் சீடர்களை வைத்திருந்த காலத்தில், ராமதேவர் சித்தர் சீடர்களைத் தேடவில்லை. “உடலே குரு, மூச்சே மந்திரம்” என்ற கோட்பாட்டை வலியுறுத்தினார். அவரது நூல்களே அவரது சீடர்கள் என அவர் கருதினார்.
பெண்சக்தியைப் பற்றியும் அவர் உயர்ந்த தத்துவ பார்வை கொண்டிருந்தார். பெண் உடலை சாதாரணமாக பார்க்காமல், சக்தியின் வெளிப்பாடாகக் கண்டார். ரசவாதத்திலும் ஆன்மிகத்திலும் சக்தி இல்லாமல் சிவம் செயல்படாது என்ற கருத்தை அவர் வலியுறுத்தினார்; இது தத்துவ ரீதியான விளக்கம் மட்டுமே என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
பலர் சித்தர்கள் உடலை மரணமில்லாமல் வைத்ததாக நம்புகிறார்கள். ஆனால் ராமதேவர் சித்தர் உடல் அமரத்துவத்தைவிட ஞான அமரத்துவமே முக்கியம் என்று கூறினார். உடல் நிலைத்திருந்தாலும், ஞானமில்லாமல் அது பயனற்றது என்பதே அவரது எண்ணம். அதனால் அவர் உள்ளார்ந்த அறிவையும் மன வெற்றியையும் முதன்மைப்படுத்தினார்.
பயம் என்ற சொல்லையே அவர் கடுமையாக விமர்சித்தார். பயம் அறியாமையிலிருந்து பிறக்கிறது, அறியாமையே மனிதனை பந்தத்தில் கட்டுகிறது என்று கூறி, நோய், மரணம், வறுமை போன்றவற்றை மனதில் வெல்ல வேண்டும் என போதித்தார்.
அவர் புகழ், கோயில், அரச ஆதரவு, சீடர்கள் போன்றவற்றை நாடாமல், முழுமையான தனிமை சாதனையில் வாழ்ந்தார். மனித குல நன்மைக்காகத் தேவையான அறிவை நூல்களாக விட்டுச் சென்றார்.
அவரது சமாதி எங்கு உள்ளது என்பது தெளிவாக அறியப்படவில்லை. சிலர் அவர் ஜீவ சமாதி அடைந்தார் என்றும், சிலர் உடலை கலைத்து மறைந்தார் என்றும் நம்புகின்றனர்.
மொத்தத்தில், ராமதேவர் சித்தர் ஒரு மருத்துவரும், யோகியும், ஞானியும், தத்துவவாதியும் ஆக விளங்கியவர். வெளியில் அமைதியானவர், உள்ளே தீவிர அறிவாளர். அறிவை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமல் மறைத்து வைத்த ஞானி.
உடலை வெல்லும் அறிவே சித்தம் என்ற வாழ்க்கைத் தத்துவத்துடன் வாழ்ந்து, மனிதனுக்கு உண்மையான விடுதலை ஞானத்தில்தான் உள்ளது என்பதை உணர்த்திய மகா சித்தர் அவர்.
