அற்புதங்களைத் தாண்டிய சிவபக்தன்
பாம்பன் சுவாமிகள் என்பது அற்புதங்கள் நிகழ்த்திய சித்தர் என்ற பெயரைக் காட்டிலும், ஆழ்ந்த சிவபக்தி, எளிமை மற்றும் கருணையின் உருவாக மக்கள் மனங்களில் வாழ்ந்த ஒரு மகான். அவர் தன்னை ஒருபோதும் மகான், சித்தர் அல்லது தெய்வமாக காட்டிக்கொள்ளவில்லை. “நான் ஒரு சிவபக்தன் மட்டுமே” என்பதே அவரது அடையாளமாக இருந்தது. அவரைச் சுற்றி நடந்ததாக சொல்லப்படும் அற்புதங்களையும் அவர் தன் சக்தியாகக் கூறாமல், அனைத்தையும் சிவனின் அருளாகவே எடுத்துரைத்தார்.
பாம்பன் என்ற பெயர் வந்த கதை
பாம்பன் சுவாமிகள் நீண்ட காலம் ராமேஸ்வரம் அருகே உள்ள பாம்பன் பகுதியில் தங்கி தவம் செய்தார். அந்த இடத்துடன் அவரது வாழ்க்கை இவ்வளவு ஆழமாக இணைந்ததால், மக்கள் அவரை பாம்பன் சுவாமிகள் என்றே அழைக்கத் தொடங்கினர். பின்னர் அந்தப் பெயர் அவரது ஆன்மிக அடையாளமாக மாறியது. மீனவர்கள் மற்றும் ஏழை மக்கள் அவரை ஒரு துறவியாக மட்டும் அல்ல, மன உறுதியளிக்கும் பாதுகாவலராகவே பார்த்தனர்.
மந்திரமல்ல, சிவநாமமே வழி
உதவி கேட்டு வந்தவர்களுக்கு அவர் ஒருபோதும் மந்திரம், யந்திரம், தந்திரம் போன்றவற்றை வழங்கவில்லை. “உன் மூச்சோடு சேர்ந்து வரும் சிவநாமமே மிகப் பெரிய மந்திரம்” என்பதே அவரது பதிலாக இருந்தது. மனிதன் தன்னுள் இருக்கும் சக்தியை உணர வேண்டும் என்பதே அவரது போதனை. அதனால் தான் அவர் யாரையும் தன்னிடம் அடிமைப்படுத்தாமல், தன்னம்பிக்கையுடன் வாழச் செய்தார்.
காணிக்கையற்ற ஆன்மிகம்
பாம்பன் சுவாமிகளிடம் பணம், புகழ், காணிக்கை ஆகியவற்றுக்கு இடமில்லை. காணிக்கை கொண்டு வந்தவர்களையும் அவர் பெரும்பாலும் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் திருப்பி அனுப்பியதாக சொல்லப்படுகிறது. உதவி என்றால் பொருள் கொடுப்பது அல்ல; மனதை வலிமையாக்குவதே உண்மையான உதவி என்பதே அவரது நம்பிக்கை. துன்பம், பயம், குழப்பம் கொண்டவர்கள் அவரைச் சந்தித்த பின் மன அமைதி பெற்றதாக பலர் கூறுகின்றனர்.
உண்மையான அற்புதம் எது?
அவருடைய வாழ்க்கையில் பல அற்புதங்கள் நடந்ததாக பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். நோய்கள் குணமானது, மன வேதனைகள் நீங்கியது, சிலரின் வாழ்க்கையில் நடக்கவிருந்த நிகழ்வுகளை அவர் உணர்ந்ததாகக் கூறப்படும் சம்பவங்கள் அதில் அடங்கும். ஆனால் பாம்பன் சுவாமிகள் இவையனைத்தையும் அற்புதமாகக் கருதவில்லை. மனிதன் துன்பத்திலிருந்து விடுபடுவதே உண்மையான அற்புதம் என்பதே அவரது பார்வை.
அனுபவமே சிவஞானம்
அவர் இயற்றிய ஆன்மிக பாடல்கள் மற்றும் உரைகள் எளிய மொழியில் இருந்தாலும், அதில் ஆழ்ந்த தத்துவம் நிறைந்திருந்தது. நூல்கள், சாஸ்திரங்கள் பற்றிய அறிவை விட, அனுபவத்தையே அவர் முக்கியமாகக் கருதினார். “அறிவால் அல்ல, அனுபவத்தால் தான் சிவனை உணர முடியும்” என்பது அவர் அடிக்கடி கூறிய கருத்து.
குடும்ப வாழ்க்கையிலேயே ஆன்மிகம்
கடுமையான தவம் செய்திருந்தாலும், அனைவரும் துறவியாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தவில்லை. குடும்ப வாழ்க்கையிலேயே ஆன்மிகம் உள்ளது; அன்றாட கடமைகளை நேர்மையுடன் செய்வதே சிவ வழிபாடு என்ற எளிய ஆன்மிகத்தை அவர் போதித்தார். பெண்கள், ஏழைகள், நோயாளிகள் என யாரிடமும் வேறுபாடு காட்டாமல் கருணையுடன் நடந்துகொண்டார்.
இடமற்ற வாழ்க்கை, உள்ளார்ந்த நிலை
பாம்பன் சுவாமிகள் நீண்ட காலம் ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்காமல் வாழ்ந்தவர். இடம் மாறினாலும், அவர் உடன் எடுத்துச் சென்றது எதுவும் இல்லை; “சிவநாமம் போதும்” என்பதே அவரது நிலை. இது பலரை ஆச்சரியப்பட வைத்தது.
மௌனமும் ஒரு உபதேசம்
அவர் அதிகமாக பேசாதவர். பலர் கேள்விகள் கேட்டாலும், சில நேரங்களில் பதிலாக ஒரு மௌன பார்வை அல்லது சுருக்கமான வார்த்தை மட்டும் சொல்வார். அந்த மௌனமே பலருக்கு விடையாக மாறியதாக கூறப்படுகிறது.
விழாவில்லா வாழ்க்கை
பிறந்த நாள், ஜெயந்தி போன்றவற்றுக்கு அவர் முக்கியத்துவம் அளிக்கவில்லை. “ஒவ்வொரு நாளும் சிவ நினைவுடன் இருந்தால் அதுவே விழா” என்றார். யாரையும் சீடராக அறிவிக்கவும் இல்லை. தன்னைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்ற கட்டாயமும் இல்லை.
புகழைத் தவிர்ந்தவர்
பாம்பன் பகுதியில் கடும் வெயிலும் புயல் காற்றும் வீசிய காலங்களிலும், உடல்நலத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் அவர் தவத்தில் இருந்ததாக சொல்லப்படுகிறது. தன்னைப் புகழ்ந்தவர்களிடம் அவர் கடுமையாக இருந்தார்; ஆனால் துன்பத்தில் இருந்தவர்களிடம் மிகுந்த மென்மையுடன் நடந்துகொண்டார். புகழ் அவருக்கு விரோதமான ஒன்றாக இருந்தது.
எளிய சொற்கள், ஆழ்ந்த மாற்றம்
“பயம் வேண்டாம்”, “உள்ளே பாரு”, “சிவம் உன்னோடே” போன்ற எளிய சொற்கள் பலரின் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனையாக அமைந்ததாக நம்பப்படுகிறது. இன்றும் அவரை நினைத்து பிரார்த்தனை செய்பவர்கள், அற்புத நிகழ்வுகளை விட மன அமைதி, நம்பிக்கை மற்றும் வாழ்க்கை தெளிவு கிடைத்ததாக கூறுகிறார்கள்.
அவர் விட்டுச் சென்ற பாரம்பரியம்
அதுவே பாம்பன் சுவாமிகள் விட்டுச் சென்ற உண்மையான பாரம்பரியம். அற்புதங்களைத் தாண்டி, மனித மனங்களை அமைதியாக மாற்றிய சிவபக்தன் தான் பாம்பன் சுவாமிகள்.
