கயிலை மலையின் நிழலில், காலத்தால் அளவிட முடியாத ஒரு யுகத்தில், ஒரு விசித்திரமான இருப்பு அமைதியாக வாழ்ந்தது. அவர் பேசவில்லை. அவர் போதிக்கவில்லை. ஆனால் அவர் அருகில் இருப்பதே மனிதர்களின் மனத்தை அமைதிப்படுத்தியது. அந்த இருப்பே நந்திதேவர்.
அவர் சாதாரண மனிதராகப் பிறந்தவர் அல்ல என்று சித்தர் மரபு சொல்கிறது. சிவபெருமானின் அருளால் தோன்றிய தெய்வீக அவதாரம் அவர். கயிலையில் சிவனின் கணமாக இருந்தவர், பூமியில் மனிதர்கள் ஆசை, அகந்தை, அறியாமையில் மூழ்கிய காலத்தில், சிவ ஞானத்தை மீண்டும் நினைவூட்ட மனித வடிவில் தோன்றினார்.
சிறுவயதிலேயே அவர் மற்ற குழந்தைகளைப் போல விளையாடவில்லை. இயற்கையோடு ஒன்றி, மரங்களோடு, பசுக்களோடு, பறவைகளோடு பேசும் மௌனம் அவருக்கே உரியது. மிருகங்கள் அவரிடம் பயமின்றி அணுகின. மனிதர்களைவிட அவை அவரை விரைவாக உணர்ந்தன.
நந்திதேவரின் இருப்பே ஒரு தத்துவமாக இருந்தது. பசுவின் மௌனமும் மனிதனின் விழிப்புணர்வும் இணைந்த நிலை அவர். பசு என்பது ஜீவன், பதி என்பது சிவன், பாசம் என்பது பந்தம் என்பதை அவர் சொற்களால் அல்ல, வாழ்வால் காட்டினார்.
உலகத்தைத் துறந்தவர் அல்ல அவர்; உலகத்தின் உண்மையான வடிவத்தை அறிந்தவர். அதனால் தான் அவர் சித்தர் ஆனார். உலக இச்சைகள் அவரைத் தொடவில்லை; சிவ ஞானமே அவரின் ஒரே சுவாசமாக மாறியது.
சிவபெருமானே அவருக்கு யோக தீட்சை அளித்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. கடுமையான தவமும், பிராணாயாமமும், குண்டலினி யோகமும் செய்து, உடலின் எல்லைகளை அவர் வென்றார். மரணம் கூட அவரை அடைய முடியாத நிலை — காய சித்தி — அவருக்கு கிடைத்தது.
அதனால் சிலர் நந்திதேவருக்கு இரண்டு உடல்கள் இருந்தன என்றும் கூறினர்: ஒன்று நந்தியாக, ஒன்று மனித யோகியாக. இரண்டும் ஒரே சித்த சக்தியால் இயக்கப்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் அந்த இரட்டை நிலை, மனித அறிவுக்கு எட்டாத ஒரு யோக ரகசியம்.
அவர் பேசாத குரு. மௌனமே அவரது உபதேசம். கண்களின் பார்வையாலும், சுவாசத்தின் ஓட்டத்தாலும், அருகில் இருப்பதாலுமே சீடர்களின் மனம் நிற்கும்.
இதுவே மௌன தீட்சை. அந்த மௌனத்தில், பலர் தங்கள் உள்ளத்தில் சிவனை கண்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது. “சுவாசம் நிற்கும் இடமே சிவன் நிற்கும் இடம்” என்ற வாக்கியம், அவர் சொல்லாமல் சொல்லிய உண்மை.
பதஞ்சலி என்ற இளம் யோகி, யோகத்தின் ரகசியத்தைத் தேடி வந்தபோது, நந்திதேவரை குருவாக ஏற்றார் என நாத யோக மரபு கூறுகிறது.
அஷ்டாங்க யோகம், பிராணாயாமம், நாத யோகம் ஆகியவை நூல்களாக மாறுவதற்கு முன், சுவாசம் வழியாக, மௌனமாகவே போதிக்கப்பட்டன. அதனால் தான் சித்தர் மரபில் நந்திதேவர் “முதல் யோக குரு” என்றும், “நந்திநாதர்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
அந்த காலத்தில் பெண்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட யோக ரகசியங்களையும் அவர் சில பெண்சித்தர்களுக்கு போதித்தார். கடுமையற்ற, இயற்கையான குண்டலினி எழுச்சியை அவர் கற்றுக்கொடுத்தார்.
இன்று சஹஜ யோகம் என்று அழைக்கப்படும் பாதையின் வேர்கள் அங்கே இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஞானத்திற்கு பாலினம் இல்லை என்பதை அவர் அந்தக் காலத்திலேயே உணர்த்தினார்.
திருவண்ணாமலை அவர் அடிக்கடி தியானம் செய்த இடம் என்று சொல்லப்படுகிறது. அவர் சமாதி அடையவில்லை; உடலோடு மறைந்தார் என்பது சித்தர் மரபின் நம்பிக்கை.
கிரிவலம் பாதைக்கு உட்பட்ட ஒரு மறை இடத்தில், அவர் இன்னும் சூட்சும நிலையில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அதனால் தான் சிலர், அந்த மலைக்குச் சென்றால் காரணமில்லா அமைதி வருவதாகச் சொல்கிறார்கள்.
நந்திதேவர் எதிர்காலத்தையும் கண்டார் என்று சித்தர்கள் நம்புகின்றனர். “ஒரு காலத்தில் யோகம் உடற்பயிற்சியாக மாறும்; அதன் ஆத்மா மறைந்துவிடும்” என்ற அவர் உணர்ந்த சத்தியம், இன்று மனிதர்கள் யோகத்தை உடலுக்காக மட்டும் பயன்படுத்தும் நிலையில் நினைவுக்கு வருகிறது.
அவர் எழுதியதாகச் சொல்லப்படும் சுவடிகள் இருந்தாலும், அவை அரசர்களாலும் மடங்களாலும் மறைக்கப்பட்டதாகக் கதைகள் சொல்கின்றன. காரணம், அந்த அறிவு அனைவருக்கும் கொடுக்கத் தகுதியானதல்ல என்று அவர்கள் எண்ணினர்.
நந்திதேவர் உலகிற்கு ஒரு செய்தி மட்டும் விட்டுச் சென்றார். உடலே கோயில். மனமே விளக்கு. சுவாசத்தின் இடைவெளியில் சிவன் இருக்கிறார். அவரை காண வார்த்தைகள் தேவையில்லை. அமைதியாக இருப்பதே போதும். அதனால் தான் அவர் பேசவில்லை. ஆனால் உலகம் இன்னும் அவரது மௌனத்தை கேட்க முயல்கிறது.
