கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில், இயற்கையின் அமைதியும் ஆன்மிகத்தின் ஆழமும் ஒருங்கே கலந்துள்ள இடமாகத் திகழ்வது திற்பரப்பு அருள்மிகு மகாதேவர் திருக்கோயில். கொடையாறு ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள இந்தப் பழமையான சிவாலயம், நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து பக்தர்களின் நம்பிக்கையின் மையமாக இருந்து வருகிறது.
“திற்” என்பது தூய்மை என்றும், “பரப்பு” என்பது பரந்த இடம் என்றும் பொருள்படும். அதாவது, தூய்மையும் தெய்வீக சக்தியும் பரவிய இடம் என்பதே திருப்பரப்பு என்ற தலப்பெயரின் அர்த்தமாக விளங்குகிறது.
இந்தக் கோயில் சேரர், சோழர், பாண்டியர் காலங்களிலும், பின்னர் திருவிதாங்கூர் மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்திலும் சிறப்பாகப் போற்றப்பட்டதாக வரலாற்றுச் செய்திகள் கூறுகின்றன.
குறிப்பாக திருவிதாங்கூர் அரசர்கள் இத்தலத்தை அரச ஆதரவில் பராமரித்து, சிவராத்திரி போன்ற முக்கிய நாள்களில் நேரடியாக வந்து வழிபட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. கோயிலின் கட்டிட அமைப்பில் திராவிடமும் கேரளப் பாணியும் கலந்த ஒரு தனித்துவம் காணப்படுகிறது.
இத்தலத்தில் அருள்பாலிக்கும் சிவபெருமான் மகாதேவர் என்ற நாமத்தில் வணங்கப்படுகிறார். இங்குள்ள சிவலிங்கம் சுயம்புவாக தோன்றியதாக நம்பப்படுகிறது.
அதிலும் ஒரு விசேஷம் என்னவென்றால், இந்த லிங்கம் முழுமையாக செதுக்கப்படாமல் இயற்கை வடிவிலேயே இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. இதை “அருவுருவ–சருவுருவ கலந்த லிங்கம்” என ஆன்மிக அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இதனால், உருவ வழிபாடும் அருவ வழிபாடும் ஒருங்கே கிடைக்கும் தலமாக இந்தக் கோயில் கருதப்படுகிறது.
தலபுராணத்தின் படி, ஒருகாலத்தில் இப்பகுதி அடர்ந்த வனமாக இருந்தது. அங்கு தவம் செய்த முனிவர்களின் யாகங்களை அசுர சக்திகள் தடை செய்தபோது, அவர்களை காக்க சிவபெருமான் மகாதேவர் வடிவில் இங்கு தோன்றி அசுரர்களை அழித்ததாக கூறப்படுகிறது. முனிவர்களின் வேண்டுகோளின்பேரில் சிவன் இத்தலத்தில் நிரந்தரமாக வாசம் செய்து, மக்களுக்கு அருள்பாலிக்கத் தொடங்கினார் என்பதே தல வரலாறு.
மற்றொரு புராணக் கதையில், வனவாசம் சென்ற பஞ்சபாண்டவர்கள் இப்பகுதிக்கு வந்து, கொடையாறு ஆற்றில் நீராடி சிவனை வழிபட்டதாகவும், அதன் பலனாக அவர்களின் பாவங்கள் நீங்கியதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. இதனால் இத்தலம் பாவநாசத் தலமாகவும் மதிக்கப்படுகிறது.
கொடையாறு ஆற்றின் ஒரு வளைந்து ஓடும் பகுதியில் இந்தக் கோயில் அமைந்திருப்பதும் ஒரு ஆன்மிக விசேஷமாகக் கருதப்படுகிறது. சாஸ்திரங்களின்படி, இப்படியான ஆற்றுவளைவுகள் யோக சக்தி அதிகம் கூடிய இடங்களாக நம்பப்படுகின்றன. அதனால் இங்கு தியானம் செய்வோருக்கு மனஅமைதி விரைவாகக் கிடைக்கும் என்று சாதுக்கள் கூறுகின்றனர்.
இக்கோயிலில் உள்ள நந்தி சற்றே சாய்ந்த நிலையில் இருப்பதாக உள்ளூர் மரபு சொல்கிறது. சிவபெருமான் இங்கு ஆழ்ந்த தவத்தில் இருப்பதால், அவரை நேரடியாக நோக்காமல் மரியாதையுடன் விலகி நிற்கும் நிலையிலேயே நந்தி இருப்பதாக ஆன்மிக விளக்கம் வழங்கப்படுகிறது. இது பல சிவாலயங்களில் காணாத ஒரு விசேஷமாகும்.
முதியவர்கள் சொல்லும் ஒரு அரிய வாய்மொழிக் கதையின்படி, ஒருகாலத்தில் இக்கோயிலில் இரவு நேரங்களில் யாராலும் அடிக்கப்படாத மணி ஒலி கேட்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. அந்த ஒலி சிவகணங்களின் வருகைக்கான அறிகுறி என நம்பப்பட்டது. மேலும், கோயிலின் அடித்தளப் பகுதியில் சித்தர்கள் தங்கிய சிறிய குகை வழி இருந்ததாகவும், அது தற்போது மறைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
திருவிதாங்கூர் மன்னர்கள் காலத்தில், இக்கோயிலின் பூஜைகள் குறிப்பிட்ட ஒரு குடும்பத்தினரால் பரம்பரையாக நடத்தப்பட்டதாகவும், அவர்கள் அரச அரண்மனையிலிருந்து நேரடியாக நியமிக்கப்பட்டதாகவும் உள்ளூர் வரலாறு கூறுகிறது.
இன்றும் திற்பரப்பு மகாதேவரை வழிபடும் பக்தர்கள், மனக்குழப்பம், வாக்குத் தவறுகள், குடும்பப் பிரச்சினைகள், நீதிமன்ற வழக்குகள் போன்றவை தீரும் என்ற ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன் இங்கு வருகின்றனர். அதனால் மகாதேவர் “வாக்குச் சித்தி தரும் சிவன்” என்ற பெயராலும் அறியப்படுகிறார்.
இயற்கையின் அழகும், ஆற்றின் ஓசையும், ஆன்மிக அமைதியும் ஒருங்கே இணைந்த இந்தத் திருத்தலம், வெறும் ஒரு கோயிலாக மட்டும் இல்லாமல், பக்தர்களின் வாழ்வில் நம்பிக்கையின் ஒளியாக இன்றும் திகழ்கிறது.
