அவரின் வாழ்க்கையைப் பற்றி படிக்கும் போது, அது ஒரு மனிதனின் பயணம் அல்ல—ஒரே குடும்பத்தில் தொடங்கிய தமிழ் சினிமாவின் ஒரு நூற்றி எண்பது பக்க வரலாறு போல தோன்றுகிறது. 1939-இல் பிறந்த Saravanan, தனது சிறு வயது முதல் வேறொரு உலகத்திலேயே வளர்ந்தவர்.
மற்ற குழந்தைகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோதே, இவரின் தினசரி உலகம் கேமராக்கள், செட் லைட்கள், டப்பிங் ஸ்டுடியோக்கள், திரைக்கதைகள்… இப்படிப் பட்ட சுவாரஸ்யமான, இயல்பான கலக்கத்துடனான சூழல்.
அதற்குக் காரணம் வேறு யார்? அவரின் தந்தை A. V. Meiyappan — தமிழ் சினிமாவைத் தனிக் காலமாக உருவாக்கிய மனிதர். Saraswathi Stores-ல் தொடங்கி, talkies களுக்கு மாறி, பின்னர் AVM Studios என்ற பெயரில் தமிழ்த் திரையுலகின் இருதயத் துடிப்பு போல நின்ற நிறுவனம் வரை… இந்தப் பரவலான பயணத்தின் நடுவே Saravanan வளர்ந்தார். அங்கே சினிமா என்பது வேலை அல்ல; அது வீட்டின் வாசம்.
Meiyappan-வின் வேலை முறையும் தனிச்சிறப்பு. குழுப் பணியை முன்னிலைப்படுத்தும் இவர், திரைக்கதைகளைத் தலையணைக்குக் கீழ் வைத்து உறங்குவார் என Saravanan சிரித்தபடி ஒரு காலத்தில் சொன்னார்.
இப்படியான சுவாரஸ்யமான பழக்கங்களோடு, ஒரு தயாரிப்பகம் எப்படி ஓடுகிறது என்பதை Saravanan கண்களால் பார்த்து, காதுகளால் கேட்டு கற்றவர்.
1950-களின் இறுதியில், அவர் ஸ்டுடியோவின் பணிகளுக்குள் நடைபயிற்சிபோல நுழைந்தார். வயது எதுவாக இருந்தாலும், AVM-ல் வேலை என்பது “நாளை உன் பொறுப்பாகும்” என்ற உணர்வுடனேயே தொடங்கியது.
1979-இல் தந்தை மறைந்தபோது, அந்தப் பொறுப்பு முழுமையாக அவரிடம் வந்து சேர்ந்தது. ஆனால் அவர் அதைச் சுமையாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை—“இது குடும்பம்; நான் தொடர்கிற மரபு” என்ற உணர்வோடு முன்னே சென்றார்.
அவர் காலத்தில் வந்த படங்களையே பார்க்கலாம். Naanum Oru Penn, Samsaram Adhu Minsaram, Minsara Kanavu… பின்னர் Sivaji, Ayan, Vettaikaran போன்ற தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான பெரிய முயற்சிகள்.
ஒவ்வொரு தசாப்தத்திலும் ஒரு புதிய தலைமுறையை உருவாக்கும் முயற்சி. AVM என்ற பெயருக்குள் “காலத்தோடு மாறும் சினிமா” என்ற உண்மை தங்கி இருந்ததற்குக் காரணம் Saravanan.
1986-இல் “Sheriff of Madras” என்ற மரியாதையும் பெற்றார். அது அவர் தயாரிப்பாளர் என்பதற்கான புகழல்ல; சமூகத்தில் அவர் நிற்கும் மரியாதை. நடிகர்கள், தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள், புதியவர்களுடன் அவர் பேசிய விதம், அவர்களை ஊக்கப்படுத்திய பாங்கு… எல்லாம் சேர்ந்து அவர் திரையுலகில் ஒரு “respect நடை” போல இருந்தார்.
பின்னர் வரும் தலைமுறை—அவரது மகன் Guhan உள்ளிட்ட குடும்பத்தினர்—அவரின் சிந்தனையையும், வெகுளியில்லாத பண்பையும் தொடர்ந்து AVM பெயரை முன்னோக்கி எடுத்துச் சென்றனர். AVM-வின் கதவு எப்போதும் திறந்திருந்தது; புதிய கனவுகளை சினிமாவாக மாற்ற விரும்பும் எவருக்கும்.
2025 டிசம்பர் 4—Saravanan மறைந்தார். அது ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையின் முடிவு மட்டுமல்ல; தமிழ் சினிமாவில் ஒரு அடையாள காலத்தின் நிறைவு. பலர் இரங்கலை தெரிவித்த விதத்திலும், அவர் மீது இருந்த அன்பும் மரியாதையும் தெளிவாக தெரிந்தது. அவரை மக்கள் “தயாரிப்பாளர்” என்று மட்டுமே நினைவுகூரவில்லை—“திரையுலகின் நேர்மைமிக்க மூத்தவர்” என்று கொண்டார்கள்.
அவரைப் பற்றி நினைக்கும் போது, ஒரு உண்மை தெளிவாக தெரிகிறது: சினிமா என்பது அவருக்கு ஒரு வேலை அல்ல; அது குடும்பம், கதை, பாரம்பரியம், கனவு. அந்தக் கனவுகளை அவர் மட்டும் காணவில்லை—பல தலைமுறைகள் பார்க்கும் அளவுக்கு ஒரு பெரிய ஓவியத்தை அவர் சினிமா உலகில் வரைந்து விட்டார்.
