போகி என்பது தமிழர்களின் பாரம்பரிய அறுவடைத் திருவிழையான பொங்கலின் முதல் நாள். பொதுவாக ஜனவரி 13 அல்லது 14 அன்று கொண்டாடப்படும். “போகி” என்ற சொல் பழையதை விட்டு புதியதை ஏற்கும் என அர்த்தம் தருகிறது.
இது பண்டைய தமிழர் வேளாண்மை வாழ்வுடன் தொடர்புடையதாகும். சங்க காலத்திலிருந்தே பருவ மாற்றத்தைக் கொண்டாடும் வழக்கம் இருந்தது. போகி உருவானதற்கான முக்கிய காரணங்கள் பழைய, பயன்பாடற்ற பொருட்களை அகற்றி புதிய வாழ்க்கை முறைக்கு தயாராகுதல், மார்கழி மாதம் முடிந்து தை மாதம் தொடங்குவதை குறிக்கும் நாள், வீடு மற்றும் மன தூய்மை ஆகியவை. அதிகாலை போகி தீ ஏற்றுவது, பழைய துணிகள், தேவையற்ற பொருட்களை எரிப்பது போன்ற வழக்கம் கொண்டாடப்படுகிறது.
இது பழையதை விட்டுப் புதியதை வரவேற்பதை குறிக்கிறது. சில இடங்களில் சுற்றுச்சூழலுக்காக மாற்றப்பட்ட முறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
போகி பற்றிய புராணக் கதைகளில் இந்திரன் மற்றும் கிருஷ்ணர் சம்பந்தப்பட்டவை உள்ளன. இந்திரன் மக்களுக்கு மழை தருவதில் பெருமை கொண்டிருந்தான்.
கிருஷ்ணர் அறிவுரை கூறியபோது, இந்திரன் கோபித்து கடும் மழை பெய்தான். கிருஷ்ணர் கோவர்த்தன மலையை தூக்கி மக்களை காப்பாற்றினார். இதனால் இந்திரன் அகந்தையை விட்டு மக்களைப் பாதுகாப்பதற்கு உறுதியளித்தான். இதையே போகி தீயில் எரிப்பது எனக் கூறுகிறார்கள், இது அகந்தையை விட்டு விடும் நாள் என்பதைக் குறிக்கும்.
பொங்கல் திருவிழா நான்கு நாள்கள் கொண்டாடப்படுகிறது. போகி, சூரிய பொங்கல், மாட்டுப் பொங்கல், கண்ணிப் பொங்கல்/அறுவடை நாட்கள் என பிரிக்கப்பட்டு நிகழ்வுகள் நடைபெறுகின்றன.
போகி நாளில் பழைய பொருட்களை எரித்து புதியது வரவேற்பதும், வீட்டை சுத்தம் செய்வதும், குடும்ப உறவுகளை வலுப்படுத்தலும் செய்யப்படும். உணவுகளில் பருப்பு, வெள்ளரிக்காய், பழம், தேன் போன்றவை பரிமாறப்படுகின்றன.
“போகி” என்ற சொல் அசலாக “அலைகல்” அல்லது “சிதறல்” என்பதையும் குறிக்கிறது. சங்ககாலத்திலேயே இதுபோன்ற பழைய மழைக்கால விழா இருந்தாலும் தீ எரித்தல் நடைமுறை பின்னர் சேர்க்கப்பட்டது. சில இடங்களில் போகி தீயில் கும்பிடுதல் பழக்கம் இருந்தது, தீயில் குண்டை எரித்து நிழல்களை விரட்டுவதாக நம்பினர்.
தமிழ்நாட்டுக்கு வெளியும் கர்நாடகா, ஆந்திரா, கேரளா போன்ற மாநிலங்களில் போகி கொண்டாடப்படுவதில் சிறிய வேறுபாடுகள் உள்ளன. சமீபத்திய சமூக ஆராய்ச்சிகள் காட்டுகின்றன, பழையதை எரிக்கும் வழக்கம் மன அழுத்தம் குறைக்க உதவுகிறது.
சுருக்கமாக, போகி என்பது பழையதை விட்டுவிட்டு புதிய வாழ்க்கையை வரவேற்கும் நாள். வீட்டையும் மனத்தையும் சுத்தம் செய்வது, புதிய தொடக்கம் மற்றும் நம்பிக்கையை உருவாக்குவது, குடும்ப உறவுகளை வலுப்படுத்துவது என்பதே அதன் முக்கிய நோக்கம். இது பண்டைய வேளாண்மை மரபுடன் இணைந்த, ஆன்மீகமும் சமூக அர்த்தமும் கொண்ட விழாவாகும்.
