“பாப் மார்லி: இசை மூலம் உலகை எழுப்பிய குரல்”

பாப் மார்லி உலக இசை வரலாற்றில் ஒரு பாடகராக மட்டும் அல்ல, ஒரு கருத்தாக, ஒரு போராட்டக் குரலாக வாழ்ந்தவர். அவரின் வாழ்க்கை சாதாரணமாக தொடங்கியது; ஆனால் அது உலகத்தை மாற்றும் அளவுக்கு உயர்ந்தது.

பாப் மார்லியின் முழுப்பெயர் ராபர்ட் நேஸ்டா மார்லி. அவர் 1945 பிப்ரவரி 6 அன்று ஜமைக்காவின் செயிண்ட் அன் பாரிஷ் பகுதியில் உள்ள நைன் மைல் என்ற சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார்.

அவரது தந்தை நார்வல் சின்க்லேர் மார்லி ஒரு வெள்ளையர், பிரிட்டிஷ் கடற்படையில் பணியாற்றியவர்; தாய் செடெல்லா புக்கர் ஒரு கருப்பின ஜமைக்கப் பெண். கலப்பினக் குழந்தையாகப் பிறந்ததால், சிறுவயதில் பாப் மார்லி பல அவமதிப்புகளையும் தனிமையையும் சந்தித்தார்.

வெள்ளையர்களிடமும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை, கருப்பின சமூகத்திலும் தனிமை இருந்தது. இந்த அனுபவங்களே பின்னாளில் அவரது பாடல்களில் “அடக்குமுறை”, “அநீதி”, “அடையாளத் தேடல்” போன்ற கருப்பொருள்களாக வெளிப்பட்டன.

அவரது குழந்தைப் பருவம் மிகவும் ஏழ்மையானது. தந்தை குடும்பத்துடன் வாழவில்லை; பாப் சிறுவயதிலேயே தாயுடன் மட்டுமே வளர்ந்தார். பள்ளிப்படிப்பு குறைந்த அளவிலேயே முடிந்தது.

பின்னர் அவர்கள் ட்ரென்ச்டவுன் என்ற கிங்ஸ்டன் நகரின் ஏழ்மை நிறைந்த பகுதியுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அங்கு வன்முறை, குற்றம், வறுமை ஆகியவை தினசரி வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன. ஆனால் அதே இடம் தான் அவரது இசை வாழ்க்கையின் துவக்க புள்ளியாகவும் அமைந்தது.

ட்ரென்ச்டவுனில் பாப் மார்லி நெவில் லிவிங்ஸ்டன் (பன்னி வைலர்) மற்றும் பீட்டர் டோஷ் ஆகியோருடன் நட்பு கொண்டார். அவர்கள் மூவரும் இசையில் ஆர்வம் கொண்ட இளைஞர்கள். ஜமைக்காவின் பாரம்பரிய இசை, அமெரிக்க சோல், ஆர்&பி, காஸ்பல் இசை ஆகியவை அவர்களை கவர்ந்தன.

பாப் மார்லிக்கு இசை மீது வந்த ஆர்வம் திடீரென வந்தது அல்ல; அது அவரது வாழ்க்கைச் சூழ்நிலையிலிருந்து பிறந்தது. துன்பங்களை சொல்ல வார்த்தைகள் போதாதபோது, இசையே அவரின் மொழியாக மாறியது.

1963 ஆம் ஆண்டு, இந்த மூவரும் சேர்ந்து “தி வைலர்ஸ்” (The Wailers) என்ற இசைக் குழுவை உருவாக்கினர். “Simmer Down” போன்ற பாடல்கள் ஜமைக்காவில் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றன.

ஆனால் ஆரம்ப காலத்தில் புகழ் இருந்தாலும், பணம் இல்லை. பாப் மார்லி பல வேலைகளை செய்தார்; ஒருகட்டத்தில் அமெரிக்காவுக்கு சென்று தொழிற்சாலையிலும் வேலை பார்த்தார். ஆனால் இசையை அவர் ஒருபோதும் கைவிடவில்லை.

1960களின் இறுதியில், பாப் மார்லியின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான மாற்றம் நிகழ்ந்தது. அவர் ராஸ்டஃபாரி இயக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.

இது ஒரு மதம் மட்டும் அல்ல; கருப்பின மக்களின் அடையாளம், விடுதலை, ஆன்மீக சிந்தனை ஆகியவற்றை இணைத்த ஒரு வாழ்வியல். அதன்பிறகு அவர் தன் முடியை வெட்டாமல் ட்ரெட்லாக்ஸ் வைத்தார்,

கஞ்சாவை ஆன்மீக தியானமாகப் பயன்படுத்தினார், அவரது பாடல்கள் முழுமையாக சமூக நீதி, சமத்துவம், அமைதி, கடவுள் (ஜா) பற்றியதாக மாறின.

1970களில், பாப் மார்லி உலகளாவிய புகழைப் பெற்றார். “No Woman, No Cry”, “Get Up, Stand Up”, “Redemption Song”, “One Love”, “Buffalo Soldier”, “Exodus” போன்ற பாடல்கள் உலகம் முழுவதும் எதிரொலித்தன.

அவர் பாடல்கள் காதல் பற்றி பேசினாலும், அதற்குள் ஒரு அரசியல் குரல் இருந்தது. அவர் பாடியது பொழுதுபோக்குக்காக அல்ல; அடக்கப்பட்ட மக்களை எழுப்புவதற்காக.

ஜமைக்காவில் அரசியல் வன்முறை உச்சத்தில் இருந்தபோது, 1976ல் அவர் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது. மார்பு மற்றும் கை பகுதியில் காயமடைந்தும், அவர் மேடையில் பாடினார்.

“இசை என்பது ஆபத்தானது; அதனால் தான் எனக்கு சுட்டார்கள்” என்று அவர் பின்னர் சொன்னார். இது அவரின் துணிச்சலையும் அர்ப்பணிப்பையும் காட்டுகிறது.

பாப் மார்லியின் உடல்நிலை 1977ல் பாதிக்கப்பட்டது. காலில் ஏற்பட்ட புற்றுநோயை அறுவை சிகிச்சை மூலம் அகற்ற மருத்துவர்கள் ஆலோசனை கூறினர்.

ஆனால் ராஸ்டஃபாரி நம்பிக்கையின்படி, உடலை வெட்ட மறுத்தார். புற்றுநோய் உடலெங்கும் பரவி, 1981 மே 11 அன்று, 36 வயதில் அவர் உயிரிழந்தார். அவரது இறுதிச் சொற்களாகக் கூறப்படும் வாசகம்:
“Money can’t buy life.”

பாப் மார்லி கால்பந்தை (Football/Soccer) மிக அதிகமாக நேசித்தவர்; உலக சுற்றுப்பயணங்களிலும் கூட அவர் கால்பந்து விளையாடுவதை தவறவிடமாட்டார்.

அவர் ஒரு தந்தையாக மிகவும் பாசமுள்ளவர்; அவருக்கு பல குழந்தைகள் இருந்தனர், இன்று அவர்களின் சிலர் (ஜிகி மார்லி போன்றோர்) இசையில் உலகளவில் புகழ்பெற்றுள்ளனர்.

மேலும், அவர் தனது வாழ்நாளில் ஒருபோதும் “சூப்பர்ஸ்டார்” போல வாழ விரும்பவில்லை; எளிய உடை, எளிய உணவு, சாதாரண மக்களுடன் கலந்த வாழ்க்கைதான் அவருக்கு பிடித்தது.

பாப் மார்லி இன்று உயிருடன் இல்லை. ஆனால் அவரது குரல் இன்னும் உயிருடன் உள்ளது. அடக்குமுறைக்கு எதிராக, சமத்துவத்திற்காக, அமைதிக்காக அவர் பாடிய பாடல்கள் இன்றும் உலகம் முழுவதும் ஒலிக்கின்றன. அவர் சொன்னது போல,
“Until the philosophy which holds one race superior and another inferior is finally and permanently discredited… everywhere is war.”

பாப் மார்லி ஒரு மனிதர் அல்ல;
அவர் ஒரு இயக்கம்.