சென்னை மெரினா கடற்கரையில் அமைந்துள்ள உழைப்பாளர் சிலை வெறும் அலங்காரச் சிலை அல்ல. அது ஒரு மனிதரை நினைவுகூர உருவாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னமும் இல்லை. ஒரு சமூக சிந்தனையை பொதுமக்கள் முன் நிறுத்துவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட கருத்துச் சிலையாகும்.
“உழைப்பே மனித வாழ்வின் அடிப்படை” என்ற எண்ணமே இதன் மையக் கருத்தாக உள்ளது. நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையாக இருக்கும் தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், உடல் உழைப்பாளர்கள் ஆகியோரின் உழைப்புக்கு மரியாதை செலுத்த வேண்டும் என்ற சமூக நோக்கத்தில்தான் இந்த சிலை மெரினா கடற்கரையில் உள்ள உழைப்பாளர் சிலை 1967 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது.
உருவாக்கப்பட்டது.
ஒருகாலத்தில் சமூகத்தில் போதிய மதிப்பும் அங்கீகாரமும் கிடைக்காமல் இருந்த உழைப்பாளர்களின் வாழ்க்கையை உயர்த்திக் காட்ட வேண்டும் என்பதே இதன் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது.
திராவிட இயக்கத்தின் “உழைப்பே உயர்வு” என்ற அடிப்படை சிந்தனையை வெளிப்படையாகப் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமும் இதில் அடங்கியுள்ளது.
அதனால் தான் இந்த சிலை எந்த ஒரு தலைவரையோ, அரசியல்வாதியையோ அல்லாமல், சாதாரண உழைப்பாளியை மையமாக வைத்து வடிவமைக்கப்பட்டது.
இந்த சிலையை வடிவமைத்தவர் தமிழகத்தின் புகழ்பெற்ற சிற்பி வி. கணபதி ஸ்தபதி. தமிழக அரசு இதை நிறுவியது. 1967 ஆம் ஆண்டில், அப்போது தமிழக முதல்வராக இருந்த கலைஞர் மு. கருணாநிதி அவர்களால் இந்த சிலை திறந்து வைக்கப்பட்டது.
மெரினா கடற்கரை போன்ற பொதுமக்கள் அதிகம் கூடும் இடத்தில் இதை நிறுவியதன் மூலம், உழைப்பாளிக்கும் சமூக சிந்தனையாளர்களுக்கும் சமமான மரியாதை இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை பொதுமக்கள் மனதில் பதியச் செய்யப்பட்டது.
சிலையின் வடிவமைப்பு கவனிக்கத் தக்கது. அது நின்று கொண்டிருக்கும் சிலை அல்ல; முன்னே நடந்து செல்கிற தோற்றத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது உழைப்பாளி ஒருபோதும் நிற்பவன் அல்ல, அவன் எப்போதும் முன்னேறிக் கொண்டிருப்பவன் என்பதைக் குறிக்கிறது.
அவன் கையில் இருக்கும் கருவி எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட தொழிலையும் சுட்டிக்காட்டவில்லை. விவசாயி, தொழிற்சாலை தொழிலாளி, கட்டுமானத் தொழிலாளி என அனைத்து உழைப்பாளர்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் பொதுவான வடிவில் அது அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த சிலையின் முகமும் எந்த ஒரு உண்மையான நபரைப் போல இல்லை. ஒரு தனி மனிதனை காட்டாமல், முழு உழைப்பாளர் இனத்தையே பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அந்த முகம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் தான் அது எல்லோரையும் போலவும், ஒருவரையும் போல இல்லாததாகவும் தோன்றுகிறது.
சிலை நிறுவப்பட்ட ஆரம்ப காலத்தில் சில விமர்சனங்களும் எழுந்தன. அரசியல் தலைவர்கள் அல்லது முக்கிய நபர்கள் இல்லாமல் ஒரு சாதாரண உழைப்பாளிக்கு சிலை அமைக்க வேண்டுமா என்ற கேள்விகள் எழுந்தன. ஆனால் காலப்போக்கில் அந்த விமர்சனங்கள் மறைந்து, இந்த சிலை தமிழக சமூக வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய அடையாளமாக மாறியது.
தொழிலாளர் தினம் மட்டுமல்லாமல், தொழிற்சங்க போராட்டங்கள், சமூக நீதி சார்ந்த பேரணிகள் போன்ற பல நிகழ்வுகளில் இந்த சிலை ஒரு சின்னமாக பார்க்கப்படுகிறது. அதற்கென அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகள் எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், மக்கள் மனதில் அது ஒரு வலுவான அடையாளமாக நிலைத்துள்ளது.
இந்த சிலையில் பெரிய பெயர்ப்பலகைகள் அல்லது நீளமான விளக்கக் குறிப்புகள் இல்லை. உழைப்பாளிக்கு விளம்பரம் தேவையில்லை; அவன் உழைப்பே அவனது அடையாளம் என்ற எண்ணமே இதன் பின்னணியில் உள்ளது.
இரவு நேரத்தில் விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் சிலையின் நிழல் நீளமாக விழும் போது, அந்த நிழல் உழைப்பாளியின் தாக்கம் சமூகத்தில் எவ்வளவு தூரம் விரிந்துள்ளது என்பதைக் காட்டும். பலர் அதை வாசிக்கின்றனர். இது அதிகாரப்பூர்வ விளக்கம் அல்ல; ஆனால் சமூக ரீதியான ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான வாசிப்பு.
இவ்வாறு, மெரினாவின் உழைப்பாளர் சிலை ஒரு மனிதனை மட்டும் காட்டுவதில்லை. அது உழைப்பை காட்டுகிறது. ஒரு காலத்தை அல்ல; ஒரு சிந்தனையை நினைவூட்டுகிறது.
சமூகத்தின் அடித்தளமாக இருக்கும் உழைப்பாளரின் மரியாதையும் மகத்துவமும் என்றும் மறக்கப்படக் கூடாது என்பதற்கான ஒரு உயிருள்ள சின்னமாக அது இன்று வரை நிற்கிறது.
