“மழை இல்லையேல், கோயிலின் திருவிழாக்களும் நிற்கும் – திருக்குறள் 18”

திருக்குறள் 18:

சிறப்பொடு பூசனை செல்லாது வானம்
வறக்குமேல் வானோர்க்கும் ஈண்டு.

விளக்கம்:
மழை பெய்யாமல் போகுமானால், இவ்வுலகத்தில் வானோர்க்காக (தேவர்களுக்காக) நடத்தப்படும் திருவிழாக்களும், நாள்தோறும் நடைபெறும் வழிபாடுகளும் நடைபெறமாட்டா. அதாவது, உலகில் மழையினால் வளம் செழித்தால் மட்டுமே இறைவனுக்கான வழிபாடுகளும் சிறப்பாகத் தொடரும் என்பது இதன் கருத்து.

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: பாயிரவியல்
அதிகாரம்: வான்சிறப்பு

அணி இலக்கணம் :

இந்தக் குறளில் பயின்று வந்துள்ள அணி ஏகதேச உருவக அணி ஆகும்.

விளக்கம்:
ஒரு பொருளை உருவகம் செய்துவிட்டு, அதனோடு தொடர்புடைய மற்றொன்றை உருவகம் செய்யாமல் விடுவது ஏகதேச உருவக அணியாகும்.

பொருத்தம்:
இங்கே மழையினால் வரும் வாழ்வாதாரத்தையும் வளத்தையும் சிறப்பிக்கும் வள்ளுவர், மழை இல்லாவிட்டால் இறை வழிபாடே நின்றுவிடும் எனக் கூறுகிறார். இதில் உலகியல் நிகழ்வையும் ஆன்மீக வழிபாட்டையும் தொடர்புபடுத்தும் போது, ஒரு பகுதியை மட்டும் விரிவாகக் கூறி மற்றொன்றை குறிப்பால் உணர வைத்துள்ளார்.

வறண்ட கோயிலும் நின்ற திருவிழாவும்:

மங்கலநல்லூர் என்ற கிராமத்தில் ஒரு பெரிய சிவன் கோயில் இருந்தது. அந்தக் கோயிலில் ஆண்டுதோறும் சித்திரை மாதம் நடைபெறும் தேர்த்திருவிழா மிகவும் பிரபலம். அந்த ஊர் மக்கள் மழையை நம்பியே விவசாயம் செய்து வந்தனர்.

ஒருமுறை தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகளாக அந்த ஊரில் மழையே பெய்யவில்லை. ஏரிகள் காய்ந்து போயின, கிணறுகள் அதல பாதாளத்திற்குச் சென்றன. மக்கள் உண்ண உணவின்றி தவித்தனர். தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கே வழியில்லாத சூழலில், ஊர் மக்கள் கூடி ஒரு முடிவெடுத்தனர்.

ஊர் பெரியவர் சொன்னார், “மக்களே, நம்மிடம் தானியங்கள் இல்லை, கையில் பணமும் இல்லை. இந்த ஆண்டு சாமிக்குச் சாத்தப் பட்டும் இல்லை, நைவேத்தியம் செய்ய அரிசியும் இல்லை. எனவே, இந்த ஆண்டு திருவிழாவை நிறுத்த வேண்டிய சூழலில் இருக்கிறோம்.”

அப்போது ஒரு இளைஞன் கேட்டான், “கடவுளுக்கு எதற்குப் பஞ்சம்? நாம் ஏதாவது கடன் வாங்கியாவது திருவிழாவை நடத்தக்கூடாதா?”

அதற்கு அந்த ஊர் பூசாரி வருத்தத்துடன் சொன்னார், “தம்பி, வான் பொய்த்தால் தான் எல்லாம் பொய்த்துவிடுமே! மழை பெய்து நிலம் விளைந்தால் தான் விவசாயிக்கு வருமானம் வரும், அவன் கொடுத்தால் தான் கோயிலுக்கு நிவேதனம் கிடைக்கும். வானம் வறண்டு போனால், வானோர்க்கு (தேவர்களுக்கு) செய்யும் பூசையும் தானாகவே நின்றுவிடும் என்பதுதான் வள்ளுவர் வாக்கு.”

அன்று அந்த ஊர் மக்கள் மழையின் அருமையை உணர்ந்தார்கள். மழை என்பது வெறும் தண்ணீர் அல்ல; அதுதான் மனிதனின் வாழ்வாதாரம், ஆன்மீகம் மற்றும் கலாச்சாரம் அனைத்தையும் இயக்கும் சக்கரம் என்பதை உணர்த்தியது அந்த வறட்சி.

நீதி :
இயற்கை (மழை) செழிப்பாக இருந்தால் மட்டுமே திருவிழாக்களும், வழிபாடுகளும் சாத்தியம். இயற்கை சீறினால் மனிதன் மட்டுமல்ல, தெய்வத்திற்கான சிறப்புகளும் குறைந்துவிடும்.