குறள்-22:
துறந்தார் பெருமை துணைக்கூறின் வையத்து
இறந்தாரை எண்ணிக்கொண் டற்று.
பொருள்:
பற்றுகளைத் துறந்த மேலோர்களின் பெருமையை அளவிட்டுச் சொல்வது என்பது, இவ்வுலகில் இதுவரை பிறந்து இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிட முயல்வதைப் போன்றது (அதாவது அது சாத்தியமற்றது.)
பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: பாயிரவியல்
அதிகாரம்: நீத்தார் பெருமை
அணி விளக்கம்:
உவமையணி ஒரு பொருளை (உவமேயம்) அதனோடு ஒப்புமையுடைய மற்றொரு பொருளுடன் (உவமை) ஒப்பிட்டு, இடையில் உவம உருபு வெளிப்படையாக வருமாறு பாடுவது உவமையணி எனப்படும்.
விளக்கம்:
உலகில் இதுவரை வாழ்ந்து மறைந்தவர்களை எண்ணுவது எப்படி முடியாத காரியமோ, அதுபோலவே பற்றுகளைத் துறந்தவர்களின் சிறப்பைச் சொல்லி அளவிடுவதும் முடியாத ஒன்று என வள்ளுவர் ஒப்பிட்டுக் கூறியுள்ளதால் இது உவமையணி ஆயிற்று.
கணக்கற்ற பெருமை :
ஒரு ஊரில் பெரும் பணக்காரர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் தன் செல்வத்தால் எதையும் சாதித்துவிடலாம் என்று நம்பினார். அதே ஊரின் ஒதுக்குப்புறத்தில் ஒரு முனிவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் ஒரு பழைய குடிசையில் தங்கி, தன்னிடம் இருந்த அனைத்தையும் துறந்து மக்களுக்கு நல்வழி காட்டி வந்தார்.
முனிவரின் புகழ் ஊர் முழுவதும் பரவுவதைக் கண்டு அந்தப் பணக்காரருக்குக் கொஞ்சம் பொறாமை. அவர் ஒருநாள் முனிவரிடம் வந்து, “சுவாமி, உங்கள் பெருமை எம்மாத்திரம்? அதை அளவிட முடியுமா? என் செல்வத்தை வைத்தா அல்லது என் ஆள் பலத்தை வைத்தா?” என்று ஏகத்தாளமாகக் கேட்டார்.
முனிவர் புன்னகைத்து, பணக்காரரை அருகில் இருந்த கடற்கரைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு தரையில் இருந்த மணலைக் காட்டி, “இந்தக் கடற்கரையில் எத்தனை மணல் துகள்கள் இருக்கின்றன என்று உங்களால் எண்ண முடியுமா? அல்லது இந்த உலகம் தோன்றியதிலிருந்து இதுவரை எத்தனை பேர் பிறந்து மறைந்திருப்பார்கள் என்று உங்களால் கணக்குச் சொல்ல முடியுமா?” என்று கேட்டார்.
பணக்காரர் திகைத்து, “அது எப்படி முடியும்? அது எண்ணிக்கைக்கு அடங்காதது அல்லவா?” என்றார்.
முனிவர் அமைதியாகச் சொன்னார், “அப்படியேதான் பற்றுகளை அறுத்த மேலோர்களின் பெருமையும். உலக ஆசைகளைத் துறந்தவர்களின் சிறப்பை அளவிட நினைப்பது, உலகில் இதுவரை வாழ்ந்து மறைந்தவர்களின் எண்ணிக்கையை எண்ண முயல்வது போலத்தான்.
அது மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டது.”
தன் தவறை உணர்ந்த பணக்காரர், முனிவரின் காலில் விழுந்து வணங்கினார்.
நீதி:
பற்றற்ற துறவிகளின் பெருமை அளவிட முடியாதது.
