ஜூல்ஸ் காப்ரியல் வெர்ன் (Jules Gabriel Verne) பற்றி பேச ஆரம்பித்தால், “அவர் ஒரு எழுத்தாளர்” என்பதைக் காட்டிலும் “எதிர்காலத்தை முன்கூட்டியே பார்த்த மனிதர்” என்பதே சரியாக இருக்கும்.
ஜூல்ஸ் வெர்ன் 1828 பிப்ரவரி 8-ஆம் தேதி பிரான்ஸ் நாட்டின் நாந்த் (Nantes) நகரத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை பியர் வெர்ன் ஒரு வழக்கறிஞர்; தாயார் சோபி அல்லோட் வெர்ன், கப்பல் வியாபார குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.
நாந்த் ஒரு முக்கிய துறைமுக நகரம் என்பதால், சிறுவயதிலேயே கடல்கள், கப்பல்கள், பயணிகள், அந்நிய தேசங்கள் பற்றிய கதைகள் ஜூல்ஸ் வெர்னின் கற்பனை உலகை நிரப்பின.
அவர் வீட்டிலிருந்து சிறிது தூரத்தில் லாயர் (Loire) ஆறு, கடலுக்குச் செல்லும் கப்பல்கள்—இவை எல்லாம் அவரின் மனதில் “பயணம்” என்ற எண்ணத்தை விதைத்தன.
ஒரு பிரபலமான (அரை உண்மை, அரை புராணம்) சம்பவம் உண்டு. 11 வயதில் ஜூல்ஸ் வெர்ன் ஒரு கப்பலில் வேலைக்கு சேர்ந்துவிட்டு, இந்தியாவுக்கு போக முயன்றார் எனச் சொல்லப்படுகிறது.
குடும்பத்தினர் அதை அறிந்து அவரை தடுத்து நிறுத்தினார்கள். அப்போது அவரது தந்தை, “நீ இனி பயணம் செய்ய வேண்டுமானால், உன் கற்பனையில்தான் செய்ய வேண்டும்” என்று சொன்னதாக ஒரு கதை உள்ளது.
அது உண்மையா இல்லையா என்பது விவாதத்திற்குரியது; ஆனால் அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அவர் உண்மையில் கற்பனையிலேயே உலகம் முழுவதும், கடலின் அடியில், பூமியின் உள்ளே, விண்வெளிவரை பயணம் செய்தார் என்பதே உண்மை.
தந்தையின் விருப்பத்திற்கிணங்க ஜூல்ஸ் வெர்ன் பாரிசில் சட்டம் (Law) படிக்கச் சென்றார். ஆனால் அவரது மனம் நீதிமன்றங்களில் இல்லை; அது நாடக அரங்குகள், நூலகங்கள், அறிவியல் புத்தகங்கள், இலக்கிய வட்டங்கள் ஆகியவற்றில் இருந்தது.
அவர் விக்டர் ஹ்யூகோ, அலெக்சாண்டர் ட்யூமாஸ் போன்ற எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளால் ஈர்க்கப்பட்டார். குறிப்பாக ட்யூமாஸ் குடும்பத்துடன் அவருக்கு நேரடி நட்பு ஏற்பட்டது. ஆரம்ப காலத்தில் நாடகங்கள் எழுத முயன்றார்; சில வெற்றியும் கிடைத்தது, ஆனால் பெரிய புகழ் இல்லை.
அவர் வாழ்க்கையை மாற்றிய முக்கியமான திருப்புமுனை 1862-ஆம் ஆண்டு. அப்போது பதிப்பாளர் பியர்-ஜூல் ஹெட்சல் (Pierre-Jules Hetzel) என்பவரை சந்தித்தார்.
வெர்ன் எழுதிய ஒரு அறிவியல் பயணக் கதையை ஹெட்சல் படித்து, “இது குழந்தைகளுக்கான கதை மட்டுமல்ல, முழு உலகத்துக்குமான புதிய வகை இலக்கியம்” என்று உணர்ந்தார்.
அங்கேதான் “Voyages Extraordinaires” (அசாதாரணப் பயணங்கள்) என்ற தொடர் பிறந்தது. இதில்தான் Journey to the Center of the Earth, Twenty Thousand Leagues Under the Sea, From the Earth to the Moon, Around the World in Eighty Days போன்ற புகழ்பெற்ற நாவல்கள் வந்தன.
தொழில்நுட்ப கண்டுபிடிப்புகள் இல்லாத காலத்தில், விண்வெளி பயணம், நீர்மூழ்கிக் கப்பல், மின்சாரம், தொடர்பு தொழில்நுட்பம் போன்றவற்றை அவர் எப்படி இவ்வளவு துல்லியமாக கற்பனை செய்து எழுத முடிந்தது?
இதற்குப் பின்னால் “மந்திரம்” இல்லை; ஆனால் அதைவிட சுவாரஸ்யமான விஷயங்கள் இருக்கின்றன.
முதலில், ஜூல்ஸ் வெர்ன் ஒரு கனவுக்காரர் மட்டும் அல்ல; அவர் ஒரு தீவிர ஆராய்ச்சியாளர். அவர் நூலகங்களில் மணிக்கணக்கில் உட்கார்ந்து, அந்த காலத்தின் சமீபத்திய அறிவியல் இதழ்கள், புவியியல் ஆய்வுகள், இயற்பியல், வேதியியல், வானியல் பற்றிய புத்தகங்களை வாசித்தார். “என்ன கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது?” என்பதோடு நிற்காமல், “இதிலிருந்து இன்னும் 10, 20, 50 ஆண்டுகளில் என்ன உருவாகலாம்?” என்று அவர் தன்னைத் தானே கேட்டுக் கொண்டார். அதுவே அவரது எழுத்தின் ரகசியம்.
உதாரணத்திற்கு, Twenty Thousand Leagues Under the Sea-இல் வரும் “நாட்டிலஸ்” (Nautilus) நீர்மூழ்கிக் கப்பல். வெர்ன் எழுதும் காலத்தில் சில மூலக்கூறு நீர்மூழ்கி முயற்சிகள் இருந்தன, ஆனால் அவை நீண்ட நேரம், ஆழமாக பயணம் செய்ய முடியாதவை.
வெர்ன் அவற்றை எடுத்துக்கொண்டு, மின்சார சக்தி, நீரின் அடியில் நீண்ட பயணம், கண்ணாடி ஜன்னல்கள், சுய உணவுத் தளம் போன்ற அம்சங்களை சேர்த்தார். இன்றைய நவீன நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களின் அடிப்படை கருத்துகள் அங்கேயே இருக்கின்றன.
From the Earth to the Moon நாவலில் அவர் விண்கலத்தை அமெரிக்காவின் ஃப்ளோரிடா அருகே இருந்து (இன்றைய Cape Canaveral அருகே!) ஏவுவதாக எழுதினார்.
விண்கலத்தில் மூன்று பேர், வட்டமான காப்சூல் வடிவம், கடலில் விழும் இறக்கம்—இவை எல்லாம் நூறு ஆண்டுகள் கழித்து நடந்த அப்போலோ பயணத்துடன் ஆச்சரியமாக ஒத்திருக்கின்றன.
அவர் ராக்கெட் தொழில்நுட்பத்தை அறியாதவர் அல்ல; அக்காலத்தில் இருந்த பீரங்கி (cannon) அறிவியலை எடுத்துக்கொண்டு, “இதை இன்னும் பெரிதாக்கினால்?” என்று சிந்தித்தார்.
ஜூல்ஸ் வெர்னின் இன்னொரு தனிச்சிறப்பு:
அவர் “அறிவியல் சாத்தியமற்ற கற்பனை” (fantasy) எழுதவில்லை; “அறிவியல் சாத்தியமாக இருக்கக்கூடிய கற்பனை” (speculative science) எழுதியார். அதனால் தான் அவர் எழுதிய பல விஷயங்கள் பின்பு நிஜமாக மாறின.
அவர் வாழ்க்கையின் இறுதிக்காலங்களில் பகுதி குருடராக மாறினார். இருந்தாலும் அவர் எழுதுவதை நிறுத்தவில்லை; பிறரிடம் சொல்லி எழுத வைத்தார்.
1886-ஆம் ஆண்டு அவரது மருமகன் (nephew) காஸ்டன் வெர்ன் அவரை சுட்டார். காரணம் மனநலம் பாதிப்பு. ஜூல்ஸ் வெர்ன் உயிர் தப்பினார், ஆனால் வாழ்நாள் முழுவதும் காலில் வலி இருந்தது.
அவர் எழுதாத பல நாவல்கள் அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. அவற்றில் சில, அவரது மகன் மிச்செல் வெர்னால் திருத்தப்பட்டு வெளியிடப்பட்டன. சில அறிஞர்கள், “அவை முழுமையாக ஜூல்ஸ் வெர்னின் குரல் அல்ல” என்று விவாதிக்கிறார்கள்.
அவர் தொழில்நுட்பத்தை அசர வைக்கும் வகையில் கற்பனை செய்தாலும், கண்மூடித்தனமான தொழில்நுட்ப நம்பிக்கையாளர் அல்ல. மனிதர்கள் தொழில்நுட்பத்தை தவறாக பயன்படுத்தினால் என்ன நடக்கும் என்ற எச்சரிக்கையும் அவரது கதைகளில் மறைந்திருக்கிறது—கேப்டன் நெமோ அதற்குச் சிறந்த உதாரணம்.
ஜூல்ஸ் வெர்ன் 1905-ஆம் ஆண்டு இறந்தார். ஆனால் இன்று கூட நாசா விஞ்ஞானிகள், பொறியாளர்கள், விண்வெளி வீரர்கள், கடல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் பலர், “நான் குழந்தையாக இருந்தபோது ஜூல்ஸ் வெர்னை படித்தேன்; அங்கிருந்து தான் என் கனவு தொடங்கியது” என்று சொல்கிறார்கள்.
சுருக்கமாக சொன்னால்,
ஜூல்ஸ் வெர்ன் எதிர்காலத்தை கணித்த ஜோதிடர் அல்ல.
அவர் அறிவியல் + கற்பனை + தீவிர சிந்தனை + குழந்தை போன்ற ஆச்சரியம்
இவற்றை ஒன்றாக கலந்த ஒரு மனிதர்.
