தமிழ் சினிமாவில் “குடும்பப் படம்” என்றால் நினைவுக்கு வரும் பெயர்களில் முதன்மையானவர் விசு. முழுப் பெயர் மீனாட்சிசுந்தரம் ராமசாமி விஸ்வநாதன். 1945 ஜூலை 1 அன்று பிறந்த அவர், சாதாரண நடுத்தர குடும்பத்தில் வளர்ந்தாலும், அவரது எண்ணங்களும் கனவுகளும் எப்போதும் கலை உலகை நோக்கியவையே.
சிறுவயதிலிருந்தே வாசிப்பு, மேடை நாடகம், சமூகச் சம்பவங்கள் ஆகியவை அவரை ஆழமாக பாதித்தன. மனிதர்களின் நடத்தை, குடும்பங்களின் உள் உறவுகள், சின்னச் சின்ன மனக்கசப்புகள்—இவை எல்லாம் அவருக்குப் பொழுதுபோக்காக அல்ல, படைப்பிற்கான விதையாக மாறின.
திரை உலகிற்கான அவரது பயணம் எளிதானது அல்ல. ஆரம்பத்தில் மேடை நாடகங்களில் ஈடுபட்டு, பின்னர் இயக்குநர் கே. பாலச்சந்தரின் உதவியாளராக சேர்ந்தது அவரது வாழ்க்கையில் பெரிய திருப்பமாக அமைந்தது.
அங்கு திரைக்கதை அமைப்பது எப்படி, ஒரு காட்சியில் உணர்ச்சியை எப்படி கட்டியெழுப்புவது, உரையாடலால் எப்படி தாக்கம் உருவாக்குவது என்பவற்றை நேரடியாகக் கற்றுக்கொண்டார். அந்த அனுபவமே அவரை ஒரு வித்தியாசமான படைப்பாளியாக உருவாக்கியது.
விசுவின் பல படங்களில் அவர் நடித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், கதையும், திரைக்கதையும், இயக்கமும் அவருடையதுதான். “குடும்பம் ஒரு கதம்பம்”, “மணல் கயிறு”, “சம்சாரம் அது மின்சாரம்”, “பெண்மணி அவள் கண்மணி”, “திருமதி ஒரு வேகுமதி”, “டௌரி கல்யாணம்” போன்ற படங்கள் அன்றாட குடும்ப வாழ்க்கையை நேரடியாக திரையில் காட்டின.
பெரும்பாலான கதைகள் நடுத்தர குடும்பங்களை மையமாகக் கொண்டவை. சம்பளம் குறைவு, செலவு அதிகம், சொத்து பிரச்சனை, மருமகள்–மாமியார் மனக்கசப்பு, அண்ணன்–தம்பி கருத்து வேறுபாடு—இவை எல்லாம் அவர் படங்களில் மிக இயல்பாக வெளிப்பட்டன.
அவர் ஏன் குடும்பக் கதைகளில் அதிக ஆர்வம் காட்டினார் என்ற கேள்விக்கு பதில், அவரது பார்வையிலேயே இருக்கிறது. சினிமா என்பது மக்களிடமிருந்து தூரமாக இருக்கக்கூடாது; அவர்கள் வாழும் வாழ்க்கையைப் பேச வேண்டும் என்ற நம்பிக்கை அவருக்கு இருந்தது.
குடும்பம் என்பது ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையிலும் இருக்கும் பொதுவான அமைப்பு. அதில் ஏற்படும் பிரச்சனைகளும் மகிழ்ச்சிகளும் அனைவருக்கும் தொடர்புடையவை.
அதனால் தான் அவரது படங்கள் வெறும் பொழுதுபோக்காக இல்லாமல், ஒரு சமூகக் கருத்தையும் எடுத்துரைக்கும் விதமாக அமைந்தன. சிரிப்புடன் கூடிய சிந்தனை—அதுவே விசுவின் தனிச்சிறப்பு.
“சம்சாரம் அது மின்சாரம்” திரைப்படம் அவரது படைப்புகளில் மிக முக்கியமான ஒன்று. ஒரு குடும்பத்தின் உள் முரண்பாடுகள் எவ்வாறு மின்சாரம் போல் பரவி அனைவரையும் பாதிக்கிறது என்பதை மிக வலுவாக காட்டியது.
இந்த படம் தேசிய விருதையும் பெற்றது. குடும்ப ஒற்றுமை என்பது பேசிக் கொண்டே இருப்பதல்ல, புரிந்துகொள்வதில்தான் உள்ளது என்ற கருத்தை மக்கள் மனதில் பதித்தது.
விசு வெறும் திரைப்பட இயக்குநர் அல்ல; சமூக சிந்தனையாளர். தொலைக்காட்சியில் “அரட்டை அரங்கம்” போன்ற நிகழ்ச்சிகள் மூலம் பொதுமக்களின் பிரச்சனைகளை நேரடியாக விவாதிக்க வைத்தார்.
அங்கே அவர் நடுவராக இருந்த விதம் தனித்துவமானது. எந்த தரப்பையும் சாராமல், விவாதத்தை சீராக நடத்தி, இறுதியில் ஒரு சமநிலை கருத்தை வழங்குவது அவரது திறமை. இதன் மூலம் அவர் சினிமா ரசிகர்களைத் தாண்டி, குடும்பங்களின் நம்பிக்கைக்குரிய ஒருவராக மாறினார்.
அவரது உரையாடல் முறை மிகவும் வலிமையானது. நீண்ட உரையாடல்களாக இருந்தாலும், அவை சலிப்பை ஏற்படுத்தாது. ஒரு தந்தை கோபமாக பேசும் காட்சி, ஒரு தாய் அழுது புரியவைக்கும் தருணம், ஒரு கணவன் மனைவியிடம் மன்னிப்பு கேட்கும் நேரம்—இவை அனைத்தும் அவருடைய எழுத்தில் உயிர்பெற்றன. சிலர் அவரை “உரையாடல்களின் மன்னன்” என்றும் குறிப்பிட்டனர்.
அவரது வாழ்க்கையில் பெரிதாக விளம்பரப்படுத்தப்படாத ஒரு அம்சம், அவரது எளிமை. பெரிய வெற்றிகள் இருந்தபோதிலும், அவர் நடுத்தர வாழ்க்கை முறைமையை மாற்றவில்லை.
அவருக்கு மூன்று மகள்கள். குடும்பத்தையே முதன்மையாகக் கருதியவர். அவரது சகோதரர் கிஷ்முவும் தமிழ் சினிமாவில் நகைச்சுவை நடிகராக பிரபலமானவர்.
1990களுக்கு பின்னர் சினிமாவில் மாற்றங்கள் அதிகரித்தன. குடும்பக் கதைகளின் நிலை மாறியது. இருப்பினும், விசுவின் படங்கள் தொலைக்காட்சிகளில் மீண்டும் மீண்டும் ஒளிபரப்பப்பட்டு, புதிய தலைமுறையினருக்கும் சென்றடைந்தன. அவரது கதைகள் காலத்தால் பழுதடையவில்லை. ஏனெனில் குடும்பம் என்ற அமைப்பு மாறவில்லை.
2020 மார்ச் 22 அன்று அவர் காலமானார். ஆனால் அவர் விட்டுச்சென்ற படைப்புகள் இன்னும் பல குடும்பங்களில் பேசப்படுகின்றன. ஒரு தலைமுறைக்கு குடும்பத்தின் அர்த்தத்தை நினைவூட்டியவர், சினிமா என்பது சண்டை–காதல் மட்டும் அல்ல, வாழ்க்கையின் பிரதிபலிப்பு என்றும் நிரூபித்தவர்—அவர் விசு.
அவரை நினைத்தாலே மனதில் வரும் உணர்வு ஒன்று—“இந்தக் காட்சி நம்ம வீட்டிலேயே நடந்த மாதிரி இருக்கே!” என்பதே. அதுவே அவரது வெற்றியின் உண்மையான அளவுகோல்.
