”திரையில் வசனங்களால் புரட்சி செய்த சிம்மக்குரலோன் சிவாஜி கணேசன்”

சிவாஜி கணேசன் தமிழ் திரைப்பட வரலாற்றில் “நடிகர் திலகம்” என்று அழைக்கப்பட்ட மிகச் சிறந்த நடிகர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். அவரின் இயற்பெயர் வி.சி. கணேசன் (Villupuram Chinnaiya Ganesan). அவர் 1928 அக்டோபர் 1ஆம் தேதி வில்லுப்புரம் அருகே பிறந்தார்.

அவரின் தந்தை சின்னையா மன்றாயர் ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்; தாய் ராஜாமணி அம்மாள். குடும்பம் சாதாரண பொருளாதார நிலையில் இருந்தது. சிறுவயதிலேயே அவருக்கு நாடகம், மேடை நடிப்பு ஆகியவற்றில் மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டது.

அவர் மிகவும் இளமையிலேயே வீட்டை விட்டு வெளியேறி நாடகக் குழுக்களில் சேர்ந்தார். அப்போது “பாய்ஸ் கம்பெனி” என்று அழைக்கப்பட்ட நாடகக் குழுக்கள் இருந்தன. அந்தக் குழுக்களில் பெண்கள் கதாபாத்திரங்களையும் ஆண்களே நடித்தார்கள்.

சிவாஜி கணேசன் தனது இளம் வயதில் சீதா, த்ரௌபதி போன்ற பெண் வேடங்களையும் ஏற்று நடித்தார். மேடை அனுபவம் அவரின் உச்சநிலை நடிப்புக்கு வலுவான அடித்தளமாக அமைந்தது.

“சிவாஜி” என்ற பெயர் அவருக்கு எப்படி வந்தது என்றால், அவர் ஒரு நாடகத்தில் சத்திரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் வேடத்தில் நடித்தார். அந்த நாடகத்தைப் பார்த்த திராவிட இயக்கத் தலைவர் பெரியார் ஈ.வி. ராமசாமி, “இவர் இனிமேல் சிவாஜி கணேசன்” என்று பாராட்டினார். அன்றிலிருந்து அந்தப் பெயர் அவருக்கு நிலைத்துவிட்டது.

திரைப்பட உலகில் அவர் அறிமுகமானது 1952ஆம் ஆண்டு வெளியான “பராசக்தி” திரைப்படத்தின் மூலம். அந்தப் படத்தின் வசனங்கள் கருணாநிதி எழுதியவை. அதில் அவர் பேசிய தீவிரமான சமூகச் சிந்தனை கொண்ட உரைகள் மக்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

முதல் படமே அவரை தமிழ் சினிமாவின் முக்கிய நடிகராக உயர்த்தியது. அதன் பின்னர் “வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்”, “பாசமலர்”, “தில்லானா மோகனாம்பாள்”, “கார்ணன்”, “தெய்வ மகன்”, “நவராத்திரி”, “பார்த்தால் பசி தீரும்” போன்ற பல படங்களில் அவர் மறக்க முடியாத நடிப்பை வெளிப்படுத்தினார்.

அவரின் நடிப்பு பாணி மிகவும் வலிமையானது. உரையாடல்களை தெளிவாகவும், உணர்ச்சி நிறைந்த குரலில் பேசும் திறன் அவருக்கு இருந்தது. முகபாவனைகள், உடல் மொழி, குரல் மாறுபாடுகள் ஆகியவற்றை நுட்பமாக பயன்படுத்தினார். ஒரு கதாபாத்திரமாகவே மாறி வாழ்ந்தார் என்று சொல்லலாம்.

“நவராத்திரி” திரைப்படத்தில் ஒன்பது விதமான கதாபாத்திரங்களில் நடித்தது அவரது திறமையின் உச்சம். “வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்” படத்தில் அவர் பேசிய உரைகள் இன்றும் மக்கள் மனதில் ஒலிக்கின்றன. அந்தப் படத்திற்காக அவர் சர்வதேச விருதும் பெற்றார்.

சிவாஜி கணேசன் இந்திய திரைப்படத்துறையில் பல விருதுகளை பெற்றவர். 1995ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசின் உயரிய திரைப்பட விருதான தாதாசாகேப் பால்கே விருது வழங்கப்பட்டது. மேலும் பத்மஸ்ரீ, பத்மபூஷண் போன்ற விருதுகளையும் பெற்றார்.

வெளிநாட்டிலும் அவருக்கு மரியாதை கிடைத்தது; பிரான்ஸ் அரசாங்கம் அவருக்கு “Chevalier” விருது வழங்கியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

அவர் அரசியலிலும் ஈடுபட்டார். முதலில் திராவிட இயக்கத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தாலும், பின்னர் இந்திய தேசிய காங்கிரசில் இணைந்தார். 1982ஆம் ஆண்டு தனது “தமிழக முன்னேற்ற முன்னணி” என்ற கட்சியையும் தொடங்கினார். 1989ஆம் ஆண்டு பாராளுமன்ற உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஆனால் அரசியலில் அவருக்கு சினிமாவைப் போல பெரிய வெற்றி கிடைக்கவில்லை.

அவரின் நல்ல பண்புகளில் முக்கியமானவை ஒழுக்கம், தொழில்முறை ஒற்றுமை, சக நடிகர்களுக்கு மரியாதை, தன்னம்பிக்கை ஆகியவை. படப்பிடிப்புக்கு எப்போதும் நேரத்திற்கு வருவது, வசனங்களை முழுமையாக தயார் செய்து வருவது, தனது கதாபாத்திரத்தை ஆழமாக ஆராய்வது போன்ற பழக்கங்கள் இருந்தன.

பலருக்கும் உதவி செய்த கருணையுள்ள மனிதர் என்றும் கூறப்படுகிறார். ஏழை மாணவர்களுக்கு உதவி, கலைஞர்களுக்கு ஆதரவு போன்ற சமூகப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டார்.

அறியப்படாத தகவல்களில் ஒன்று, அவர் ஒரே நாளில் பல மணி நேரம் நீளமான வசனங்களை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, ஒரே டேக்கில் பேசும் திறன் கொண்டவர். “பராசக்தி” படத்தின் நீண்ட நீதிமன்றக் காட்சி இதற்கு உதாரணம். மேலும், அவரது குரல் பயிற்சி மிகவும் கட்டுப்பாட்டுடனானது;

ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திற்கும் தனித்தனி குரல் மாறுபாடு கொடுத்தார். மேடை நாடக அனுபவம் காரணமாக அவர் ஒவ்வொரு காட்சியையும் நாடகத் தன்மையுடன், ஆனால் இயல்பாக வெளிப்படுத்தினார்.

அவரின் குடும்ப வாழ்க்கையில், மனைவி கமலா அம்மாளுடன் நீண்டகாலம் வாழ்ந்தார். அவருக்கு ராம்குமார், பிரபு உள்ளிட்ட பிள்ளைகள் உள்ளனர். அவரின் மகன் பிரபுவும் முன்னணி நடிகராக உயர்ந்தார். குடும்பத்தை மிகவும் மதித்தவர் என்றும், வீட்டில் மிகவும் எளிமையானவர் என்றும் கூறப்படுகிறது.

2001 ஜூலை 21ஆம் தேதி அவர் மறைந்தார். ஆனால் அவரது குரல், அவரது உரைகள், அவரது கண்களின் வெளிப்பாடு இன்றும் தமிழ் மக்களின் மனதில் உயிருடன் உள்ளது. தமிழ் சினிமாவின் வளர்ச்சியில் அவர் ஆற்றிய பங்கு அளப்பரியது. அவர் ஒரு நடிகர் மட்டுமல்ல; ஒரு காலத்தை உருவாக்கிய கலைஞர்.

அவரது படைப்புகள், நடிப்பு முறை, அர்ப்பணிப்பு ஆகியவை இன்றும் புதிய தலைமுறைக் கலைஞர்களுக்கு ஒரு பள்ளியாகத் திகழ்கின்றன.