புன்னை நல்லூர் மாரியம்மன் கோவில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு வழக்கமான அம்மன் கோவில் அல்ல. அது நோயும் பயமும் துன்பமும் நீங்கி மனதுக்கு நிம்மதி தரும் ஒரு சக்தி தலமாகவே பக்தர்களால் பார்க்கப்படுகிறது.
தஞ்சாவூரை ஆண்ட மராட்டிய மன்னர் சரபோஜி மகாராஜா தீராத நோயால் பாதிக்கப்பட்டபோது, எந்த வைத்தியமும் பலனளிக்காத நிலையில், கனவில் தோன்றி வேப்பிலை–மஞ்சள் கொண்டு வழிபடச் சொன்ன அம்மனின் அருளால் அவர் நோயிலிருந்து முழுமையாக குணமடைந்ததாக தல வரலாறு கூறுகிறது.
அந்த கனவின் வழிகாட்டுதலின்படி, புன்னை மரங்கள் நிறைந்த அந்த இடத்தில் அம்மனுக்கு கோவில் எழுப்பப்பட்டது. அதனால் தான் அந்த ஊர் “புன்னை நல்லூர்” என்று அழைக்கப்பட்டது என்ற நம்பிக்கையும் நிலவுகிறது.
இந்த கோவிலின் தனிச்சிறப்பு, மாரியம்மன் இங்கு கோப ரூபத்தில் அல்லாமல், அமைதியும் கருணையும் நிறைந்த முகபாவத்துடன் அருள்பாலிப்பதுதான். நோய்களை தண்டித்து அகற்றும் தெய்வமாக அல்ல, நோய்களை தன்னுள் ஏற்றுக் கொண்டு மக்களை காக்கும் தாயாகவே இந்த அம்மன் பார்க்கப்படுகிறாள்.
அம்மன் திருமேனி மண்ணால் செய்யப்பட்டதாக ஐதீகம் இருப்பதால், மற்ற கோவில்களைப் போல அடிக்கடி எண்ணெய் அல்லது நீர் அபிஷேகம் செய்யப்படுவதில்லை. இதுவே இந்த தலத்தின் ஆன்மிக மரபாக உள்ளது.
வேப்பிலை, மஞ்சள், குங்குமம் ஆகியவையே இங்கு முக்கிய வழிபாட்டு பொருட்கள். இது வெறும் நம்பிக்கை மட்டுமல்ல; பாரம்பரிய வைத்திய அறிவும் ஆன்மிகமும் இணைந்த ஒரு வழிபாட்டு முறையாக பார்க்கப்படுகிறது.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் அம்மை நோய் போன்ற தொற்று நோய்கள் பரவிய போது, மக்கள் பெருமளவில் இந்த கோவிலுக்கு வந்து வேண்டுதல் செய்து நிவாரணம் பெற்றதாக கூறப்படுகிறது. அதனாலேயே இன்றும் அம்மை, காய்ச்சல், தோல் நோய்கள், தீராத உடல் பாதிப்புகள் உள்ளவர்கள் இந்த அம்மனை நம்பி நாடி வருகிறார்கள்.
உடல் நோய்கள் மட்டுமல்ல, மன அழுத்தம், மன குழப்பம் போன்ற பிரச்சனைகளுக்கும் இந்த தலம் தீர்வு தரும் என்ற நம்பிக்கை பல தலைமுறைகளாக தொடர்கிறது. முன்காலங்களில் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களை இங்கு அழைத்து வந்து சில நாட்கள் தங்க வைத்து வழிபடச் செய்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது. அமைதியான சூழல், அம்மன் பார்வை, தொடர்ந்து செய்யப்படும் எளிய வழிபாடுகள் மனதை தெளிவாக்கும் என்று பக்தர்கள் அனுபவமாக கூறுகிறார்கள்.
இந்த கோவிலின் மிக முக்கியமான ஆன்மிக மரபுகளில் ஒன்று அம்மனுக்கு செய்யப்படும் தைல காப்பு. புன்னை நல்லூர் மாரியம்மனுக்கு தினசரி தைல அபிஷேகம் செய்யப்படாது. ஆனால் வருடத்தில் ஒருமுறை அல்லது முக்கிய திருவிழா காலங்களில் மட்டுமே, குறிப்பிட்ட விதிமுறைகளுடன் தைல காப்பு போடப்படுகிறது.
இந்த தைல காப்பு சாதாரண எண்ணெய் அல்ல. வேப்பெண்ணெய், நல்லெண்ணெய், மஞ்சள், கற்பூரம், மூலிகைச் சாறு போன்றவை கலந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு பாரம்பரிய எண்ணெய் கலவையாக அது அமைந்துள்ளது.
பக்தர்களின் நம்பிக்கைப்படி, அந்த ஆண்டில் மக்களுக்கு வந்த நோய்கள், துன்பங்கள், பயங்கள் அனைத்தையும் அம்மன் இந்த தைல காப்பின் மூலம் தன்னுள் ஏற்றுக் கொள்கிறாள். அதனால் தான் தைல காப்பு போடும் நாள் மிகுந்த புனிதத்துடன் பார்க்கப்படுகிறது.
தைல காப்பு செய்த பிறகு சில நாட்கள் அம்மனுக்கு பெரிய அபிஷேகங்கள் செய்யப்படுவதில்லை. அம்மன் ஓய்வெடுக்கிறாள், மக்களின் வேதனைகளை தன் மீது சுமந்து கொள்கிறாள் என்ற ஆழ்ந்த ஆன்மிக உணர்வே இதற்குப் பின்னணியாக உள்ளது.
தைல காப்பு காலத்தில் அம்மனை தரிசித்தால், தீராத நோய்களுக்கு நல்ல மாற்றம் கிடைக்கும், மனம் லேசாகும் என்று பலர் நம்புகிறார்கள். குறிப்பாக அம்மை, காய்ச்சல், தோல் நோய்கள், உடல் வலி, மன பயம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், அந்த நாட்களில் வேப்பிலை–மஞ்சள் கொண்டு அம்மனை வேண்டினால் நிவாரணம் கிடைக்கும் என்று அனுபவமாகச் சொல்கிறார்கள். சில பக்தர்கள் தைல காப்புக்குப் பிறகு அம்மன் முகத்தில் ஒரு தனி ஒளியும், அதிக கருணையும் தெரிகிறது என்றும் கூறுகின்றனர்.
ஆடி மாதமும் சித்திரை திருவிழாவும் இங்கு மிகச் சிறப்பாக நடைபெறும். தீமிதி திருவிழா உடல் வலியை விட மன உறுதியை சோதிக்கும் ஆன்மிக நிகழ்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது. குழந்தை நலம் வேண்டி, நோய் தீர்ந்த பின் மொட்டை அடித்தல், வேப்பிலை மாலை, மஞ்சள் காப்பு போன்ற நேர்த்திக்கடன்களைச் செலுத்துவது பல குடும்பங்களில் தலைமுறை வழக்கமாக உள்ளது.
பெண்கள், குறிப்பாக கர்ப்பிணிகள் மற்றும் குழந்தை பாக்கியம் வேண்டுபவர்கள், இந்த அம்மனை தாய்மையின் காவல் தெய்வமாக நம்பி வழிபடுகிறார்கள்.
இன்றும் இந்த கோவில் தமிழ்நாடு மட்டுமல்லாமல் பல மாநிலங்களிலிருந்தும் பக்தர்களை ஈர்க்கிறது. நோய் தீரும் என்ற நம்பிக்கையோடு வரும் ஒருவர், திரும்பிச் செல்லும் போது மன அமைதியோடும் ஒரு தாயின் அரவணைப்பை உணர்ந்தபடியே திரும்புவார் என்பதே புன்னை நல்லூர் மாரியம்மன் கோவிலின் உண்மையான பெருமையாக பக்தர்கள் சொல்கிறார்கள்.
