சொர்க்கவாசல் திறப்பு என்பது வைகுண்ட ஏகாதசி நாளில் ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோவிலில் ஆண்டிற்கு ஒருமுறை மட்டும் நடைபெறும் ஒரு புனித நிகழ்வாகும். இதை பரமபத வாசல் திறப்பு என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
இது வெறும் ஒரு கோவில் கதவு திறக்கும் நிகழ்வு அல்ல; மனிதன் மோக்ஷம் அடைய வேண்டிய ஆன்மீக பாதையை象மாக காட்டும் ஒரு அரிய மரபு.
வைணவ மரபின்படி, வைகுண்டம் என்பது திருமாலின் நிரந்தர வாசஸ்தலம். அந்த வைகுண்டத்தின் வாசலே பரமபத வாசல். வைகுண்ட ஏகாதசி நாளில் அந்த வாசல் திறக்கப்படுகிறது என்பது, அந்த நாளில் இறைவனை முழு பக்தியுடன் நினைத்து வழிபட்டால் புண்ணியம் பலமடங்கு கிடைக்கும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இதை மனிதர்களுக்கு புரிய வைக்கவே ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் சொர்க்கவாசல் உருவாக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
ஒருகாலத்தில் நம்மாழ்வார் திருமாலிடம், “சாதாரண மனிதர்கள் வைகுண்டத்தை எவ்வாறு அடைவார்கள்?” என்று கேட்டதாக ஒரு ஆன்மீக கதை சொல்லப்படுகிறது. அதற்கு திருமால், “என்னை முழு மனதுடன் நினைத்து, அகங்காரம் இல்லாமல், பணிவுடன் வாழ்பவர்களுக்காக என் பரமபத வாசல் எப்போதும் திறந்ததே” என்று அருளியதாக கூறப்படுகிறது.
அந்த உண்மையை உலகிற்கு உணர்த்தும் வகையில், வைகுண்ட ஏகாதசி நாளில் மட்டும் மனிதர்களுக்குப் புலப்படும் விதமாக பரமபத வாசல் திறக்கப்படுகிறது.
அந்த நாளில் நம்பெருமாள் முன்னே செல்வதும், பக்தர்கள் பின்தொடர்ந்து சொர்க்கவாசல் வழியே செல்வதும் ஒரு ஆழ்ந்த செய்தியை தருகிறது. இறைவன் தான் வழி; அவனைப் பின்பற்றினால் தான் விடுதலை என்ற ஆன்மீக உண்மை இதன் மூலம் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.
சொர்க்கவாசல் வழியே செல்லும் போது, மனிதன் தன் அகங்காரம், கோபம், பேராசை போன்றவற்றை விட்டு, பணிவு, பக்தி, அடக்கம் ஆகியவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதே இதன் உண்மையான பொருள்.
பக்தர்களிடையே, சொர்க்கவாசல் திறப்பு தரிசனம் செய்தால் மறுமையில் நேரடியாக வைகுண்டம் அடையலாம் என்ற ஆழ்ந்த நம்பிக்கை உள்ளது. ஆனால் வைணவ சித்தாந்தம் கூறும் ஆழமான கருத்து என்னவென்றால், ஒரே ஒரு நாள் கதவு வழியே செல்வது போதுமானது அல்ல; வாழ்நாள் முழுவதும் மனதைத் தூய்மையாக வைத்துக் கொண்டு, நல்ல மனிதனாக வாழ்வதே உண்மையான மோக்ஷப் பாதை என்பதே.
சொர்க்கவாசல் என்பது கல்லால் செய்யப்பட்ட ஒரு வாசல் மட்டும் அல்ல. அது மனித மனத்தின் வாசல். அந்த வாசலைத் திறக்கும் சாவி பணிவும், பக்தியும், நல்லொழுக்கமும் தான். அகங்காரம் பூட்டாக இருந்தால், எந்த வாசலும் திறக்காது.
வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று நடைபெறும் இந்த நிகழ்வு, மனிதனுக்கு ஆண்டிற்கு ஒருமுறை நினைவூட்டுகிறது—உடலால் செல்லும் வாசல் ஒரு நாள் மட்டுமே; மனதால் செல்லும் வாசல் வாழ்நாள் முழுவதும் திறந்திருக்க வேண்டும் என்று.
