பாம்பன் பாலத்துக்கு அருகே ராமேஸ்வரத்தின் கரையில் இரண்டு இடங்கள் இருந்தன. இன்றும் அவை “அக்கா மடம்” மற்றும் “தங்கச்சி மடம்” என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஆனால் அந்த இடங்களுக்கு பின்னால் இருக்கும் கதையை அறிந்தவர்கள் யாரும் மறக்கமாட்டார்.
முத்து விஜய ரகுநாத சேதுபதி என்பவர் அந்தப் பகுதியில் ஆட்சியாளராக இருந்தார். அவருக்கு இரண்டு மகள்கள் இருந்தன – பெரியவர் சிவகாமி நாச்சியார், இளையவர் ராஜலட்சுமி நாச்சியார். சேதுபதி மகள்களை தூர நாடுகளில் திருமணம் செய்ய வேண்டாம் என்று நினைத்து, தன் சொந்த மகனான தண்டபாணி தேவருக்கே இரு மகள்களையும் திருமணம் செய்து கொடுத்தார். தண்டபாணி தேவர் அவர்களுடன் வளர்ந்தவன்; அன்பும் நெருக்கமும் பெரிது.
குடும்பம் அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் வாழ்ந்து வந்தது. ஆனால் ஒருநாள், அரச அவையில் எதிர்பாராதது நடந்தது. ஒரு துறவி கைகள் கட்டி வந்து நின்றாள். சேதுபதி கேட்டார், “ஏன் வந்தாய்? என்ன பிரச்சனை?”
துறவி சொன்னாள், “நான் காசியிலிருந்து வந்தேன். ராமநாதபுரத்திலிருந்து ராமேஸ்வரம் செல்ல படகில் கட்டணம் கேட்டனர். பணம் இல்லாததால் எங்களுக்கு அனுமதி இல்லை. ஏன் நமக்கு ஈஸ்வரனை தரிசிக்க கூடாது?”
சேதுபதி அதிர்ச்சியடைந்தார். உடனே மந்திரியை அழைத்து கேட்டார், “யார் இந்த கொடுமையை செய்தது?”
மந்திரி பணிவுடன் பதிலளித்தார், “உங்கள் மருமகன், தண்டபாணி தேவர், நாளனா வசூல் செய்ய உத்தரவிட்டார். அது தனக்காக அல்ல, கோயில் பராமரிப்புக்கும் வளர்ச்சிக்கும் அவர் செய்தார்.”
சேதுபதி கூறினார், “நாடு, கோயில், தேவைகள் எல்லாம் ஒதுக்கி, நீர் செய்தது ஈஸ்வர துரோகம். உடனே சிறச்சேதம் செய்யுங்கள்.”
செய்தி அக்கா மற்றும் தங்கச்சிக்கும் சென்றது. இருவரும் கூறிக்கொண்டனர், “சாகற்குமுன் கணவன் முகத்தை ஒருமுறை பார்த்துவிடுவோம்.” அவர்கள் பல்லாக்கில் கிளம்பினார்கள். ஆனால் வழியிலேயே செய்தி வந்தது – தண்டபாணி தேவரின் தலை வெட்டப்பட்டுவிட்டது.
அந்த இடத்திலேயே இருவரும் இறங்கி, தீ மூட்டி உயிரை விட்டனர்.
இன்றும் அந்த இடங்கள் அப்போதைய துயரமும், தியாகமும், நீதிக்கும் சாட்சி போல ராமேஸ்வரத்தில் நிலைத்திருக்கின்றன. அந்த இடங்களை பார்த்து யாரும் கதையை நினைவுகூர்கிறார்கள்; பெண்களின் தியாகம் மட்டும் அல்ல, நீதித்தான் எல்லாவற்றுக்கும் மேலானது என்று ஒரு தலைவனின் உறுதியையும் சொல்லிக் கொண்டு நிற்கிறது.
