டாக்டர் முத்துலெட்சுமி ரெட்டி தமிழ்நாட்டின் சமூக வரலாற்றில் ஒளிரும் ஒரு பெயர். பெண் கல்வி கனவாகவே கருதப்பட்ட காலத்தில், தைரியமும் அறிவும் கொண்டு அந்தக் கனவைக் கேள்வியில்லாத உண்மையாக்கியவர் அவர்.
1886ஆம் ஆண்டு புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தில் முத்துலெட்சுமி பிறந்தார். தந்தை நாராயணசாமி ஐயர் சமஸ்தானத்தில் பணியாற்றிய கல்வியறிவு கொண்டவர். தாய் சந்தம்மாள் பாரம்பரியமாக தேவதாசி சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அந்தக் காலத்தில் அந்த சமூகப் பின்னணி காரணமாக அவமதிப்பும் தடைகளும் அதிகமாக இருந்தன.
சிறுமியாக இருந்த முத்துலெட்சுமி இதை நேரடியாகவே அனுபவித்தார். பள்ளிக்குச் செல்லும் போதே பல இடங்களில் அவமானப்படுத்தப்பட்டார். சில பள்ளிகளில் அவரை உட்கார விடவே மறுத்த சம்பவங்களும் உண்டு.
தாயின் சமூகப் பின்னணியை காரணமாகக் காட்டி, மற்ற மாணவிகளிலிருந்து தனியாக அமரச் செய்ததும் நடந்துள்ளது. ஆனால் தந்தையின் உறுதியான ஆதரவும், தாயின் மனவலிமையும் அவளை ஒருபோதும் தளர விடவில்லை.
பள்ளிப் படிப்பில் முத்துலெட்சுமி அபார திறமை காட்டினார். அறிவும் ஒழுக்கமும் ஒன்றாக இணைந்திருந்தது. பெண்கள் உயர்கல்வி பெறக் கூடாது என்ற சமூக எண்ணங்கள் வேரூன்றியிருந்த காலத்திலும், புதுக்கோட்டை அரசரின் ஆதரவால் அவர் மேல்படிப்பைத் தொடர்ந்தார். மெட்ரிக் தேர்வில் சிறந்த மதிப்பெண்கள் பெற்றதன் மூலம் மருத்துவம் படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. அது அந்தக் காலத்தில் ஒரு பெண்ணுக்கு கிடைத்த மிகப் பெரிய சாதனையாகும்.
சென்னையிலுள்ள மெட்ராஸ் மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்த அவர், அங்கு படித்த முதல் பெண் மாணவி என்ற பெருமையைப் பெற்றார். ஆண்கள் அதிகம் இருந்த அந்தச் சூழலில் பல சவால்களையும் மன அழுத்தங்களையும் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. பெண் என்பதற்காக மட்டுமல்ல, சமூகப் பின்னணியினாலும் எதிர்ப்புகள் இருந்தன.
சில ஆசிரியர்களே ஆரம்பத்தில் அவரை முழுமையாக ஏற்கவில்லை. ஆனால் அவர் படிப்பில் தொடர்ந்து முதல் இடங்களில் வந்தபோது, அதே ஆசிரியர்கள் பின்னாளில் அவரை மதிக்கத் தொடங்கினர். கடின உழைப்பின் மூலம் மருத்துவப் பட்டம் பெற்ற அவர், தமிழகத்தின் முதல் பெண் மருத்துவராக உருவெடுத்தார்.
மருத்துவராக பணியாற்றத் தொடங்கியபோதும், அந்தப் பணியை அவர் ஒரு சேவையாகவே பார்த்தார். பெண்கள், குழந்தைகள், ஏழைகள் ஆகியோருக்கான மருத்துவ சேவையில் தனிப்பட்ட அக்கறை காட்டினார்.
மருத்துவம் மட்டும் போதாது, சமூகத்தின் நோய்களையும் குணப்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவருக்குள் வலுவடைந்தது. அதுவே அவரை சமூக சீர்திருத்தப் பாதைக்கு இட்டுச் சென்றது.
1917ஆம் ஆண்டு, இந்தியாவின் முதல் பெண் சட்டமன்ற உறுப்பினராக அவர் நியமிக்கப்பட்டார். இது இன்னொரு வரலாற்றுச் சாதனையாகும். சட்டமன்றத்தில் பெண்களின் உரிமை, பெண் கல்வி, குழந்தை திருமண ஒழிப்பு, தேவதாசி முறையை ஒழித்தல் போன்ற விஷயங்களில் அவர் தைரியமாகக் குரல் கொடுத்தார்.
குறிப்பாக தேவதாசி ஒழிப்புச் சட்டத்தை கொண்டு வருவதில் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார். அது அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கைப் பின்னணியில் இருந்து வந்த வேதனையையும், சமூகத்தின் மீது கொண்ட ஆழ்ந்த அக்கறையையும் வெளிப்படுத்தியது.
தேவதாசி ஒழிப்புச் சட்டத்தை கொண்டு வரும்போது, அவர்மீது கடுமையான தனிப்பட்ட தாக்குதல்கள் நடந்தன. “உன் தாயின் சமூகத்தையே நீ அவமதிக்கிறாய்” என்ற விமர்சனங்களும் எழுந்தன.
இதனால் அவர் மனதளவில் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டாலும், தனது நிலைப்பாட்டில் இருந்து ஒருபோதும் விலகவில்லை. “ஒரு பழக்கம் துன்பத்தை உருவாக்கினால், அதை வேரோடு அகற்ற வேண்டும்” என்பதே அவரது உறுதியான எண்ணமாக இருந்தது.
பெண்களுக்கான மருத்துவமும், கல்வியும் ஒரே இடத்தில் கிடைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில், சென்னை அடையாறில் “அவ்வை இல்லம்” என்ற அமைப்பை அவர் தொடங்கினார். அநாதை குழந்தைகள், ஆதரவற்ற பெண்கள், கல்வி வாய்ப்பு இல்லாத சிறுமிகள் ஆகியோருக்கான பாதுகாப்பான இடமாக அது உருவானது.1952 இல் புற்றுநோய் மருத்துவம்னை ஆகியவற்றை நிறுவினார்.
அவ்வை இல்லத்தில் உள்ள குழந்தைகளை அவர் தனது சொந்த பிள்ளைகள் போலவே பார்த்தார். இரவு நேரங்களில் கூட குழந்தைகள் உடல்நலக்குறைவாக இருந்தால், நேரடியாக அவரே சென்று பார்த்து மருந்து கொடுத்த சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன. இன்றுவரை அவ்வை இல்லம் அவரது கனவின் தொடர்ச்சியாக செயல்பட்டு வருகிறது.
முத்துலெட்சுமி ரெட்டி புகழை விரும்பாதவர். பல விழாக்களில் பேச அழைத்தபோது, “பெண்களுக்கு இன்னும் கல்வி கிடைக்கவில்லை; விழாக்களில் பேசுவதற்கு நேரமில்லை” என்று மறுத்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. அவர் செய்த பணிகளே பேசட்டும் என்பதே அவரது எண்ணமாக இருந்தது.
அவர் ஒரு மருத்துவராக இருந்தாலும், பெண்களின் மனநலம், சமூக அழுத்தங்கள், அடக்குமுறைகள் அவர்களை எவ்வளவு பாதிக்கின்றன என்பதை மிக முன்பே உணர்ந்தவர். அதனால் தான் குழந்தை திருமணம், பாலியல் சுரண்டல், பெண் உடல் மீதான கட்டுப்பாடு போன்ற விஷயங்களில் சட்டமன்றத்தில் தொடர்ந்து பேசினார்.
ஒருமுறை ஒருவர் அவரை “தமிழகத்தின் முதல் பெண் மருத்துவர்” என்று பாராட்டியபோது, அவர் அதைக் கேட்டு சிரித்துக் கொண்டு, “இது தொடக்கம் தான்; கடைசி பெண்ணாக நான் இருக்கக் கூடாது” என்று பதிலளித்ததாக ஒரு சுவாரசியமான தகவலும் உள்ளது.
இந்த எல்லாவற்றையும் சேர்த்து பார்க்கும்போது, முத்துலெட்சுமி ரெட்டி என்பது ஒரு பதவியின் பெயர் அல்ல; அது ஒரு மாற்றத்தின் தொடக்கமாக இருந்த வாழ்க்கை. சமூக தடைகள் எவ்வளவு உயரமாக இருந்தாலும், கல்வியும் மன உறுதியும் இருந்தால் அவற்றைத் தாண்ட முடியும் என்பதற்கான உயிருள்ள சான்றாக அவரது வாழ்க்கை இன்றும் நிற்கிறது.
