அறுவடை முடிந்த பிறகு மனிதன் இயற்கையிடம் இருந்து சிறிது ஓய்வெடுக்கும் காலமே பொங்கல். அந்தப் பொங்கல் திருநாளின் நான்காவது நாளாக அமைந்தது கன்னி பொங்கல் அல்லது காணும் பொங்கல். இது தெய்வங்களுக்கு மட்டும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நாள் அல்ல; மனிதர்கள், உறவுகள், இயற்கை, உயிர்கள் எல்லாம் ஒன்றாக இணையும் ஒரு சமூக நாளாக பழங்காலத்தில் உருவானது.
விவசாய வாழ்க்கை முறையில் மக்கள் தினமும் வயல்வெளிகளில் சிதறி வேலை செய்ததால் ஒருவரையொருவர் சந்திக்கும் வாய்ப்பு குறைந்திருந்தது. அதனால் அறுவடை முடிந்த பிறகு அனைவரும் வெளியே வந்து ஒரே இடத்தில் கூட வேண்டும், பழைய உறவுகளை நினைவுகூர வேண்டும், புதிய உறவுகளை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக இந்த நாள் உருவானது.
“காணும்” என்ற சொல்லே இதன் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. ஒருவரையொருவர் காணுதல், சந்தித்தல், பேசுதல், சிரித்தல் என்பவை இந்த நாளின் அடையாளங்கள். முன்பு மனவருத்தம், சண்டை இருந்தவர்களும் இந்த நாளில் நேரில் சந்தித்து மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டு உறவுகளைப் புதுப்பித்துக் கொண்டார்கள். அதனால் காணும் பொங்கல் என்பது ஒரு திருவிழாவாக மட்டும் இல்லாமல், சமூக கணக்குகளைச் சரி செய்யும் நாளாகவும் இருந்தது.
கன்னி பொங்கல் என்ற பெயர் குறிப்பாக திருமணம் ஆகாத பெண்களுடன் தொடர்புடையது. அந்தக் காலத்தில் பெண்களின் எதிர்காலம், குடும்ப வாழ்க்கை முக்கியமாக கருதப்பட்டதால், கன்னிப் பெண்கள் ஆற்றங்கரை, மரத்தடி, வயல்வெளி போன்ற இயற்கை இடங்களில் பொங்கல் சாதம், கரும்பு, மஞ்சள், பூக்கள் வைத்து நல்ல வாழ்க்கை, நல்ல துணை கிடைக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டார்கள்.
இதில் மஞ்சள் பெண் சக்தி, ஆரோக்கியம், செழிப்பு என்பதின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது. இந்த வழக்கம் பெண்கள் ஒன்றாக கூடும், பாடல் பாடும், ஆசைகளைப் பகிரும் ஒரு நாளாகவும் இருந்தது.
இந்த நாளின் இன்னொரு முக்கிய அம்சம் இயற்கை வழிபாடு. கோயில்களில் மட்டுமே தெய்வம் இல்லை, இயற்கையே தெய்வம் என்ற தமிழர் தத்துவம் இதில் வெளிப்படுகிறது. அதனால் தான் காணும் பொங்கல் பெரும்பாலும் வீட்டுக்குள் அல்லாமல் வெளியில், ஆற்றங்கரை, தோட்டம், மலை, கடற்கரை போன்ற இடங்களில் கொண்டாடப்பட்டது.
குடும்பம் முழுவதும் சேர்ந்து உணவருந்தி, பொங்கல் சாதத்தைப் பகிர்ந்து மகிழ்ந்தார்கள். மனிதர்கள் மட்டுமல்லாமல் காகங்கள், பறவைகள், எறும்புகள் போன்ற சிறு உயிர்களுக்கும் உணவு வைக்கப்பட்டது.
இது இந்த பூமி மனிதனுக்கே அல்ல, எல்லா உயிர்களுக்கும் உரியது என்ற எண்ணத்தை காட்டுகிறது. காகங்களுக்கு உணவு வைப்பது மறைந்த முன்னோர்களை நினைவுகூரும் அடையாளமாகவும் கருதப்பட்டது.
காணும் பொங்கல் விவசாயிகளுக்கான ஓய்வு நாளாகவும் இருந்தது. போகி, தை பொங்கல், மாட்டுப் பொங்கல் என மூன்று நாட்கள் சடங்குகள், வழிபாடுகள் முடிந்த பிறகு நான்காவது நாள் முழுக்க மகிழ்ச்சி, சுற்றுலா, விளையாட்டு, ஓய்வு என்பதற்காக ஒதுக்கப்பட்டது.
இது உடல் ஓய்வுக்கும், மன நலத்திற்கும் உதவியது. இன்றைய காலத்தில் நாம் மன நல நாள்கள் என்று பேசுகிறோம்; ஆனால் அந்த அறிவு பழங்காலத்திலேயே இந்த திருநாளில் இருந்தது.
இந்த விழா எந்த அரசனாலும், எந்த மதத்தாலும் உருவாக்கப்பட்டது அல்ல. இது மக்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து தாமாகவே உருவான ஒரு வழக்கம். அதனால் தான் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடந்தும் இது இன்னும் உயிருடன் உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் காணும் அல்லது கன்னி பொங்கல் என்று அழைக்கப்படும் இந்த நாள், ஆந்திரா மற்றும் கர்நாடகாவில் “கனுமா” என்ற பெயரில் கொண்டாடப்படுகிறது. எங்கு கொண்டாடினாலும் அதன் அடிப்படை உணர்வு ஒன்றே – நன்றி, பகிர்வு, உறவு, ஒற்றுமை.
மொத்தத்தில் கன்னி பொங்கல் என்பது ஒரு நாளைய கொண்டாட்டம் அல்ல; அறுவடை முடிந்த மகிழ்ச்சியைப் பகிர, இயற்கைக்கு நன்றி சொல்ல, உறவுகளைப் புதுப்பிக்க, எதிர்கால நலனை வேண்ட, மனிதனும் இயற்கையும் ஒன்றாக இணையும் ஒரு மனிதநேயப் பண்டிகை. அதனால் தான் “காணும் பொங்கல் நாளில் சிரித்த முகம் பார்த்தால் அந்த ஆண்டு முழுவதும் நல்லதே நடக்கும்” என்ற நம்பிக்கை மக்கள் மனதில் நிலைத்திருக்கிறது.
