திருக்குறளின் ஏழாவது குறள் (கடவுள் வாழ்த்து அதிகாரம்):
குறள் :7
தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார் கல்லால்
மனக்கவலை மாற்றல் அரிது.
பொருள்:
தனக்கு ஒப்புமை இல்லாத இறைவனுடைய திருவடிகளைப் பொருந்தி நினைக்கின்றவர்களுக்கல்லாமல், மற்றவர்களுக்கு மனக்கவலையைப் போக்குவது கடினம்.
ரமேஷ் என்ற இளைஞன் எப்போதும் மனக்கவலையுடன் வாழ்ந்து வந்தான். வேலை இல்லை, எதிர்காலம் குறித்து பயம், குடும்பச் சுமை—எல்லாம் அவன் மனதை இடைவிடாமல் அழுத்திக் கொண்டிருந்தது. நண்பர்கள் “மனதை மாற்று”, “பொழுதுபோக்கு தேடு” என்று அறிவுரை கூறினார்கள். அவன் முயன்றான்; ஆனால் கவலை மட்டும் குறையவில்லை.
ஒருநாள், கிராமத்திலிருந்த பழமையான கோவிலுக்கு அவன் தற்செயலாக சென்றான். அங்கே அதிக கூட்டமில்லை. அமைதியான அந்த இடத்தில் அவன் இறைவனின் திருவடிகளை பார்த்து சற்றே அமர்ந்தான். எதையும் கேட்கவில்லை. எதையும் சொல்லவில்லை. மனதில் இருந்த பாரத்தை மட்டும் அங்கே வைத்து விட்டான்.
நாட்கள் கடந்தன. அவன் தினமும் சில நிமிடங்கள் அந்த இறைவனை நினைக்கத் தொடங்கினான். பிரச்சனைகள் உடனே தீரவில்லை. ஆனால் அவற்றை எதிர்கொள்ளும் மனவலிமை அவனுக்குள் மெதுவாக உருவானது. கவலைகள் இன்னும் இருந்தாலும், அவை அவனை ஆட்டிப் படைக்கவில்லை.
ஒருநாள் நண்பன் கேட்டான்:
“உன் வாழ்க்கையில் என்ன மந்திரம் நடந்தது?”
ரமேஷ் சிரித்துக் கூறினான்:
“மந்திரம் எதுவும் இல்லை. தனக்கு ஒப்புமை இல்லாத ஒருவனின் திருவடிகளில் என் கவலைகளை வைத்தேன். அதுதான் மாற்றம்.”
கருத்து:
இறைவனை உண்மையுடன் நினைப்பவர்களுக்கு மனக்கவலை குறையும்; அதற்கு மாற்று வழிகள் பலருக்கு பயன் தராது என்பதே இந்தக் குறளின் ஆழமான பொருள்.
