அபிரகாம் லிங்கன் மிக எளிய சூழலில் பிறந்து வளர்ந்தவர். மரக்கட்டையால் செய்யப்பட்ட ஒரு சிறிய குடிசையில், எந்த வசதியும் இல்லாத வாழ்க்கை தான் அவருடைய சிறுவயது. தரை மண்ணாகவும், இரவில் ஒளிக்காக தீ விளக்கே இருந்த காலம் அது. பள்ளிக்குச் சென்றது ஒரு வருடத்திற்கும் குறைவுதான்.
ஆனால் கற்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் அதிகம். புத்தகங்களை கடன் வாங்கி, இரவில் விழித்திருந்து படிப்பார். பைபிள், ஏசாப் கதைகள் போன்ற புத்தகங்கள் அவருக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஒன்பது வயதில் தாயை இழந்தது அவரை ஆழமாக பாதித்தது.
அந்த துக்கம் அவரை அமைதியான, ஆழமாக சிந்திக்கும் சிறுவனாக மாற்றியது. பின்னர் வந்த வளர்த்த தாய் அவரது வாசிப்பு ஆர்வத்தை ஊக்குவித்து, வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினார்.
சிறுவயதிலிருந்தே கடின உழைப்பில் பழகினார். மரம் வெட்டுதல், விவசாய வேலை, படகு ஓட்டுதல் போன்ற பல வேலைகளை செய்தார். சம்பாதித்த பணம் தந்தையிடம் போய்விடும். ஆனாலும் அவர் மனம் தளரவில்லை. கிராமத்தில் நடந்த சம்பவங்களை சுவாரசியமாக கதை போல சொல்லுவார்.
மக்கள் அவரைப் பார்த்து ரசித்து கேட்பார்கள். இதுவே அவருடைய பேச்சாற்றலுக்கான அடித்தளம். உயரமான, ஒல்லியான உடல், நகைச்சுவை உணர்வு, மற்றவர்களை காயப்படுத்தாத பேச்சு – இவை எல்லாம் அவரது தனிச்சிறப்புகள். மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் கருணை காட்டுவார்.
பெரிய கல்லூரி கல்வி இல்லாமலேயே சுயமாக சட்டம் படித்து வழக்கறிஞராக ஆனார். இளமையில் மல்யுத்த வீரராகவும் இருந்தார். வாழ்க்கையில் பல தோல்விகள் வந்தன. வியாபாரம் தோல்வியடைந்தது, தேர்தல்களில் தோற்றார், கடனில் சிக்கினார்.
ஆனால் ஒவ்வொரு தோல்வியும் அவரை மேலும் உறுதியானவனாக்கியது. முயற்சியை கைவிடாமல் தொடர்ந்து முன்னேறினார். இறுதியில் 51 வயதில் அமெரிக்காவின் ஜனாதிபதியாக உயர்ந்தார். அந்த உயர்ந்த பதவியிலும் அவர் எளிமையை மறக்கவில்லை. ஆடம்பரம் பிடிக்காது. குழந்தைகளுடன் தரையில் உட்கார்ந்து விளையாடுவார்.
அவர் நம்பிய முக்கியமான கருத்து, எல்லா மனிதர்களும் சமம் என்பதே. தோல் நிறம், பிறப்பு, சமூக நிலை காரணமாக யாரும் தாழ்த்தப்படக் கூடாது என்று உறுதியாக நம்பினார். அடிமைத்தனம் மனிதாபிமானத்திற்கு எதிரானது என்று கருதி, சரியான நேரத்தை தேர்ந்தெடுத்து அதை ஒழிக்கும் துணிச்சலான முடிவை எடுத்தார்.
உள்நாட்டுப் போர் நடந்த கடின காலத்திலும், நாடு பிளவுபடாமல் ஒன்றுபட்டு இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் உறுதியாக இருந்தார். அரசு என்பது மக்களுக்காகவே இருக்க வேண்டும், மக்களால் நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையும் அவருக்கு இருந்தது.
வன்முறையை விரும்பாதவர் என்றாலும், நீதி மற்றும் மனித உரிமைக்காக போராட வேண்டிய நேரம் வந்தால் தைரியமாக முடிவெடுத்தார். எதிரிகளை கூட மனிதர்களாகப் பார்த்து, மன்னிப்பும் கருணையும் சமூகத்தை முன்னேற்றும் என்று நம்பினார். எளிய சொற்களில் ஆழமான கருத்துகளை சொல்லும் அவரது உரைகள் உலகப் புகழ்பெற்றவை. இறுதியில் நாட்டிற்காக உயிர் தியாகம் செய்தார்.
ஏழ்மையான குடிசையில் தொடங்கிய வாழ்க்கை, உழைப்பு, வாசிப்பு, நம்பிக்கை, நேர்மை ஆகியவற்றின் மூலம் உலகின் மிகப் பெரிய தலைவர்களில் ஒருவராக உயர்ந்தது. அதனால் தான் அபிரகாம் லிங்கன் இன்று வரை சமத்துவம், மனிதாபிமானம், தைரியம் மற்றும் நம்பிக்கையின் நினைவுகூரப்படுகிறார்.
