மாட்டு பொங்கல் தமிழர்களின் வாழ்வோடு பின்னிப்பிணைந்த ஒரு பழமையான விழா. இது பொங்கல் திருநாளின் மூன்றாம் நாளாக கொண்டாடப்படுகிறது. விவசாய வாழ்க்கையின் அடிப்படை சக்தியாக விளங்கும் மாடுகளுக்கு நன்றி சொல்லும் நாளாக இந்த விழா அமைந்துள்ளது.
உழவு, விதைப்பு, அறுவடை, பால், உரம் என மனிதனின் உணவுச் சங்கிலி முழுவதும் மாடுகளின் பங்களிப்பு இருக்கிறது. அதனால் தான் தமிழர்கள் மாட்டை வெறும் விலங்காக அல்ல, குடும்ப உறுப்பினராகவும், தெய்வீக சக்தியாகவும் பார்த்துள்ளனர்.
சங்க காலத்திலிருந்தே மாடுகள் தமிழர் வாழ்க்கையில் முக்கிய இடம் பெற்றுள்ளன. சங்க இலக்கியங்களில் எருது, காளை, மாடு ஆகியவை உழவின் முதுகெலும்பாகவும் செழிப்பின் அடையாளமாகவும் கூறப்படுகின்றன.
“உழவன் உயிர் மாடு” என்ற பழமொழி இதை மிக எளிமையாக சொல்கிறது. மாடு இல்லாத வீடு வளமற்ற வீடு என்ற எண்ணம் பழங்காலத்திலிருந்தே இருந்து வந்துள்ளது.
மாட்டு பொங்கல் அன்று மாடுகளை அதிகாலையில் குளிப்பாட்டி, அவற்றின் கொம்புகளுக்கு வண்ணம் பூசி, மஞ்சள், குங்குமம் இட்டு, மாலை மற்றும் மணிகளை அணிவிக்கின்றனர். சர்க்கரை பொங்கல், கரும்பு, வாழைப்பழம் போன்றவை மாடுகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.
வீட்டின் முன் அழகான கோலங்கள் போடப்படுகின்றன. சில ஊர்களில் மாடுகளை ஊர்வலமாக அழைத்துச் செல்லும் வழக்கமும் உள்ளது. இந்த அலங்காரம் வெளிப்புற அழகுக்காக மட்டுமல்ல; மாடுகள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் அந்த ஆண்டு விவசாயம் செழிக்கும் என்ற நம்பிக்கையும் இதன் பின்னணியில் உள்ளது.
மாடுகளை சிவனின் வாகனமான நந்தியாக கருதி வழிபடும் வழக்கம் பல கிராமங்களில் உள்ளது. மஞ்சள், வேப்பிலை, விபூதி போன்றவை மாடுகளுக்கு அணிவிக்கப்படுவது அவற்றின் புனிதத்தைக் காட்டுகிறது.
மாட்டு பொங்கல் அன்று மாடுகளை அடிக்கக் கூடாது, கடுமையாக வேலை வாங்கக் கூடாது என்ற கட்டுப்பாடுகளும் இருந்துள்ளன. இது விலங்குகளின் மீது தமிழர்கள் வைத்திருந்த அக்கறையையும் கருணையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்த விழா மனிதன், இயற்கை, பயிர் மற்றும் மாடு ஆகியவற்றுக்கிடையிலான சமநிலையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மாடு தரும் உரம் பயிர்களுக்கு பயன்படுகிறது, பயிர்கள் மனிதனுக்கு உணவாகின்றன, மனிதன் மாட்டைப் பாதுகாக்கிறான்.
இந்த சுழற்சி வாழ்க்கை முறையே மாட்டு பொங்கலின் உண்மையான அர்த்தம். அதனால் இது வெறும் பாரம்பரிய விழா அல்ல; ஒரு சூழலியல் விழாவாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
மாட்டு பொங்கல் கொண்டாட்டங்களில் பெண்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது. மாடுகளை அலங்கரிப்பதும், பொங்கல் வைப்பதும், வழிபாடுகளை நடத்துவதும் பெரும்பாலும் பெண்களால் செய்யப்படுகிறது. வீட்டின் செழிப்பையும் வளத்தையும் பெண்களே பாதுகாக்கிறார்கள் என்ற நம்பிக்கை இதன் மூலம் வெளிப்படுகிறது.
மாடுகள் ஓடினால் நல்ல சகுனம், அவை ஆரோக்கியமாக இருந்தால் நல்ல விளைச்சல் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கைகளும் கிராமங்களில் நிலவி வந்துள்ளன.
தமிழ்நாட்டின் நாட்டுமாடு இனங்களான காங்கேயம், புலிகுளம், பார்கூர் போன்றவை மாட்டு பொங்கல் விழாவில் சிறப்பு கவனம் பெறுகின்றன. இந்த இனங்கள் விவசாயத்திற்கு மட்டுமல்ல, தமிழர் மரபுச் செல்வமாகவும் கருதப்படுகின்றன.
மாட்டு பொங்கலுடன் தொடர்புடைய கிராம விளையாட்டுகள், மஞ்சள் நீர் தெளிப்பு, எருது கட்டு போன்ற நிகழ்வுகள் சமூக ஒற்றுமையையும் மகிழ்ச்சியையும் அதிகரிக்கின்றன.
இன்றைய காலத்தில் நகர்ப்புறங்களில் மாட்டு பொங்கல் கொண்டாட்டம் குறைந்தாலும், கிராமங்களில் அது இன்னும் உயிரோடு உள்ளது. பள்ளிகள் மற்றும் கல்வி நிலையங்களில் பாரம்பரிய விழாவாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, புதிய தலைமுறைக்கு அதன் முக்கியத்துவம் சொல்லப்படுகின்றது.
மாட்டு பொங்கல் என்பது தமிழர்களின் உழைப்புக்கும் இயற்கைக்கும் விலங்குகளுக்கும் செலுத்தும் நன்றியின் வெளிப்பாடு. மனிதன் தனியாக வாழ முடியாது; இயற்கையோடும் விலங்குகளோடும் இணைந்து வாழ வேண்டும் என்ற ஆழமான வாழ்வியல் கருத்தை இந்த விழா அமைதியாக, ஆனால் வலுவாக எடுத்துச் சொல்கிறது.
