நீர்நிலைகளின் அருகே அமைதியாக நிற்கும் அந்த வெள்ளை பறவை சாதாரணமானதாகத் தோன்றினாலும், அதன் வாழ்க்கை முழுவதும் கவனமும் பொறுமையும் நிரம்பிய ஒரு கதையாக இருக்கிறது. இந்தியாவின் பல பகுதிகளில், குறிப்பாக தமிழ்நாட்டின் ஏரிகள், குளங்கள், நதிகள், வயல்கள் மற்றும் சதுப்பு நிலங்களில் கொக்குகளை எளிதாகக் காண முடியும்.
நீளமான கால்கள், கூர்மையான நீண்ட அலகு, மென்மையாக வளைந்த கழுத்து ஆகியவை அதை உடனே அடையாளம் காட்டிவிடும். சில கொக்குகள் முழுவதும் வெள்ளை நிறத்தில் காட்சியளிக்க, சில இனங்கள் சாம்பல் அல்லது கருப்பு கலந்த நிறங்களுடன் இயற்கையில் கலந்து நிற்கும்.
கொக்கு நீரில் இறங்கும் தருணத்திலிருந்து அதன் வேட்டைக்கதை தொடங்குகிறது. மணிக்கணக்கில் அசையாமல் நின்று, நீரின் மேற்பரப்பில் உருவாகும் மிகச் சிறிய அலைகளையும் ஒளியின் பிரதிபலிப்பையும் கவனிக்கிறது. சரியான அந்த ஒரு கணத்தில், கண் இமைக்கும் நேரத்துக்கும் குறைவான வேகத்தில் அலகை முன்வீசி மீன், தவளை, சிறிய பாம்பு அல்லது பூச்சிகளைப் பிடித்து விடுகிறது.
அதன் S வடிவ கழுத்து எலும்புகள் இந்த மின்னல் வேகத் தாக்குதலுக்கு துணை நிற்கின்றன. நீர் கலங்கியிருந்தாலும், கால்களின் மூலம் கூட அதிர்வுகளை உணர்ந்து இரையின் இருப்பிடத்தைத் துல்லியமாக கணிக்கும் திறன் இதன் புத்திசாலித்தனத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
உணவு கிடைக்காத நேரங்களில் கொக்கு அவசரப்படுவதில்லை. பல மணி நேரங்கள், சில நேரங்களில் நாட்கள் வரை கூட உணவு இல்லாமல் அமைதியாக இருக்க முடியும். அந்த நேரங்களில் அதன் உடல் செயல்பாடுகள் இயற்கையாகவே மெதுவாகி, சக்தியைச் சேமிக்கும் வகையில் செயல்படுகின்றன. இது உயிர் வாழ்வதற்கான ஒரு தனித்துவமான இயற்கைத் தந்திரம்.
பறக்கும் போது கழுத்தை உள்ளே மடக்கிக் கொண்டு பறப்பது கொக்கின் இன்னொரு முக்கிய அடையாளம். மற்ற நீர்ப்பறவைகள் கழுத்தை நீட்டியபடி பறக்க, கொக்கு மட்டும் தனக்கென ஒரு பாணியில் வானில் மிதக்கிறது. இந்த தனிச்சிறப்பு காரணமாக, தூரத்திலிருந்தே அதை அடையாளம் காண முடியும்.
இனப்பெருக்க காலம் வந்தவுடன், கொக்குகள் மிகுந்த கவனத்துடன் இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றன. அருகில் நீர் இருக்க வேண்டும், மனித நடமாட்டம் குறைவாக இருக்க வேண்டும், மேலும் பாதுகாப்பான உயரமான மரம் இருக்க வேண்டும். இந்த மூன்றும் இருந்தால்தான் அவை கூடு கட்டும்.
குச்சிகளும் இலைகளும் கொண்டு அமைக்கப்படும் அந்தக் கூட்டில் பெண் கொக்கு பொதுவாக இரண்டு முதல் நான்கு முட்டைகள் இடும். ஆண்-பெண் இருவரும் சேர்ந்து முட்டைகளை காக்கவும், குஞ்சுகளை வளர்க்கவும் செய்கின்றனர். அந்த இடம் பாதுகாப்பற்றதாக மாறினால், முட்டைகளையே விட்டுவிட்டு வேறு இடம் தேடி செல்லும் அளவுக்கு அவை எச்சரிக்கையுடன் செயல்படுகின்றன.
சில கொக்கு இனங்கள் இரவிலும் வேட்டையாடும் திறன் கொண்டவை. குறிப்பாக நைட் ஹெரான் வகை கொக்குகள், இருளிலும் தெளிவாகப் பார்க்கும் கண்களால் இரையைத் தேடி பிடிப்பதில் வல்லவை. மேலும், ஒருமுறை உணவு கிடைத்த இடத்தை கொக்கு நீண்ட காலம் மறக்காது. பருவம் மாறினாலும், மாதங்கள் கடந்தாலும் மீண்டும் அதே இடத்திற்குத் திரும்பி வேட்டையாடுவது அதன் சிறந்த நினைவாற்றலுக்கு சான்றாக இருக்கிறது.
மனிதர்களின் செயல்பாடுகளையும் கொக்கு கவனிக்கிறது. மீனவர்கள் வலை வீசும் இடங்களில் மீன்கள் மேலே வரும் நேரத்தை கணித்து, அங்கேயே அமைதியாக காத்திருப்பது போன்ற புத்திசாலித்தனம் சில கொக்கு இனங்களில் காணப்படுகிறது. இதனால் அவை இயற்கையோடு மட்டுமல்ல, மனித வாழ்க்கையுடனும் தங்களைச் சீரமைத்து வாழும் திறன் பெற்றவை என்பதும் புரிகிறது.
இயற்கை சமநிலையைப் பேணுவதில் கொக்குகளுக்கு முக்கிய பங்கு உண்டு. நீர்நிலைகளில் உள்ள அதிகமான சிறு உயிரினங்களை உணவாகக் கொள்வதன் மூலம் சூழலின் சமநிலையை பாதுகாக்கின்றன. வயல்களில் பூச்சிகளை உண்ணுவதால் விவசாயிகளுக்கும் அவை பயனுள்ளதாக இருக்கின்றன.
ஆனால் நீர்நிலைகள் அழிவதும், மாசுபாடும், மரங்கள் குறைவதும் காரணமாக கொக்குகளின் வாழ்விடங்கள் இன்று பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதனால் சில இனங்கள் எண்ணிக்கையில் குறைந்து வருவது கவலைக்குரிய உண்மையாக உள்ளது.
தமிழ் இலக்கியங்களிலும் பழமொழிகளிலும் கொக்கு ஒரு ஆழ்ந்த உவமையாக இடம் பெற்றுள்ளது. வெளியில் அமைதியாகத் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் கூர்மையான கவனத்துடன் காத்திருக்கும் தன்மையைச் சுட்டிக்காட்ட “கொக்குப் போல் தவம்” போன்ற சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
உண்மையான தவம் என்பது வெளிப்புற அமைதி அல்ல, உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்ச்சி என்பதைக் கொக்கு இயற்கையாகவே நினைவூட்டுகிறது என்று ஆன்மீக மரபுகள் கூறுகின்றன.
இவை அனைத்தையும் ஒன்றாகப் பார்க்கும்போது, கொக்கு என்பது வெறும் ஒரு நீர்ப்பறவை அல்ல. அது இயற்கையின் புத்திசாலித்தனத்தையும், பொறுமையையும், சமநிலையையும் அமைதியாக வெளிப்படுத்தும் ஒரு உயிருள்ள பாடமாகத் திகழ்கிறது. அமைதிக்குள் மறைந்துள்ள சக்தியின் உண்மையான வடிவமே கொக்கு என்பதுதான் அதன் உண்மை அடையாளம்.
