நெல்சன் மண்டேலா தென் ஆப்பிரிக்காவின் விடுதலைப் போராட்டத்தின் முகமாகவும், இனவெறிக்கு எதிரான போராட்டத்தின் உலகளாவிய சின்னமாகவும் விளங்கியவர்.
1918 ஜூலை 18 அன்று தென் ஆப்பிரிக்காவின் குனு என்ற சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார். பிறந்தபோது அவருக்கு வைத்த பெயர் ரொலிஹ்லாஹ்லா; இதற்கு “கிளர்ச்சியாளர்” என்ற பொருள் உள்ளது.
பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டபோது, அந்த கால வழக்கப்படி ஒரு ஆங்கில ஆசிரியர் அவருக்கு “நெல்சன்” என்ற பெயரை வைத்தார். அதுவே பின்னர் உலகம் அறிந்த பெயராக மாறியது.
சிறுவயதிலிருந்தே கல்வியில் ஆர்வம் கொண்ட மண்டேலா, போர்ட் ஹேர் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்து, பின்னர் சட்டம் பயின்று வழக்கறிஞராக பணியாற்றினார்.
அதே சமயத்தில் தென் ஆப்பிரிக்காவில் நடைமுறையில் இருந்த அபார்தெய்டு எனப்படும் இனவெறி கொள்கை அவரை ஆழமாக பாதித்தது. கருப்பின மக்களுக்கு எதிராக நடந்த அநீதிகள் அவரை அரசியலுக்குள் இட்டுச் சென்றன.
ஆப்ரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் இணைந்து, இனவெறிக்கு எதிரான போராட்டங்களில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். இதன் விளைவாக பல முறை கைது செய்யப்பட்டார்.
1962ஆம் ஆண்டு கைது செய்யப்பட்ட மண்டேலாவுக்கு, 1964ஆம் ஆண்டு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. மொத்தம் 27 ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தார். ராபன் தீவு சிறையில் அவர் “466/64” என்ற எண்ணால் அழைக்கப்பட்டார்;
1964ஆம் ஆண்டில் 466வது கைதி என்பதே அதன் பொருள். இந்த எண் பின்னர் மனித உரிமை போராட்டங்களின் சின்னமாக மாறியது. சிறைவாசம் அவரது மன உறுதியை சிதைக்கவில்லை.
கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், அவர் தனது கல்வியைத் தொடர்ந்தார், சட்ட அறிவை மேலும் வளர்த்துக் கொண்டார்.
சிறையில் இருந்த காலத்தில் அவர் சிறிய தோட்டம் ஒன்றை உருவாக்கி காய்கறிகள் வளர்த்தார். அந்த தோட்டம் அவருக்கு பொறுமையையும் நம்பிக்கையையும் கற்றுத் தந்ததாக அவர் கூறியுள்ளார். மன அழுத்தம் அதிகமாகும் நேரங்களில், தனியாக நின்று பாரம்பரிய ஆப்பிரிக்க நடனம் ஆடுவது அவருக்குப் பிடித்த விஷயமாக இருந்தது.
சிறைக்காவலர்களின் பிறந்தநாள்களையும் நினைவில் வைத்து வாழ்த்து கூறும் அளவிற்கு மனித உறவுகளை மதித்தார். அவரிடம் கடுமையாக நடந்துகொண்டவர்களையும் மனிதர்களாகவே பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவருக்கு இருந்தது.
சிறையில் இருந்து குடும்பத்தினருக்கு கடிதம் எழுதுவதற்கே கடும் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. வருடத்திற்கு சில கடிதங்களையே எழுத அனுமதி, அதிலும் பல பகுதிகள் தணிக்கைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. இருந்தாலும், அவர் எழுதுவதை நிறுத்தவில்லை.
கால்பந்தின் மீது அவருக்கு இருந்த ஆர்வம் சிறையிலும் குறையவில்லை. கைதிகளுக்கான கால்பந்து அணிகளை அமைக்க முயன்றார்; விளையாட்டு மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கும் சக்தி கொண்டது என அவர் நம்பினார்.
1990ஆம் ஆண்டு 27 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டார். பலர் எதிர்பார்த்தது போல பழிவாங்கும் அரசியலை அவர் தேர்வு செய்யவில்லை. மன்னிப்பே உண்மையான வலிமை என்ற எண்ணத்துடன், இனவெறி கொள்கையை முடிவுக்கு கொண்டு வர அரசுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார்.
இதன் விளைவாக, 1994ஆம் ஆண்டு தென் ஆப்பிரிக்காவில் நடைபெற்ற முதல் சுதந்திரமான தேர்தலில் அவர் ஜனாதிபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; தென் ஆப்பிரிக்காவின் முதல் கருப்பின ஜனாதிபதி என்ற பெருமையையும் பெற்றார்.
ஜனாதிபதியாக இருந்தபோதும், எளிமையை கைவிடவில்லை. தன் டிரைவர், சமையல்காரர் போன்றவர்களுடன் பெயர் சொல்லி உரையாடும் பழக்கம் கொண்டவர். அதிகாரம் மனிதத்தன்மையை மாற்றக்கூடாது என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.
மீண்டும் ஜனாதிபதியாகும் வாய்ப்பு இருந்தும், ஒரே ஒரு பதவிக்காலத்திற்குப் பிறகு விலகினார். இது ஆப்பிரிக்க அரசியலில் அரிதான ஒரு எடுத்துக்காட்டாகக் கருதப்படுகிறது.
குழந்தைகள் உரிமைகள் மீது அவர் தனிப்பட்ட அக்கறை கொண்டிருந்தார். மனிதநேயத்தையும் சேவையையும் உலகம் முழுவதும் ஊக்குவிக்க, அவரது பிறந்த நாள் ஜூலை 18 “நெல்சன் மண்டேலா சர்வதேச நாள்” ஆக ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் அறிவிக்கப்பட்டது. 1993ஆம் ஆண்டு, இனவெறிக்கு எதிரான அவரது அமைதிப் போராட்டத்தை பாராட்டி, அமைதிக்கான நோபல் பரிசும் வழங்கப்பட்டது.
2013ஆம் ஆண்டு நெல்சன் மண்டேலா மறைந்தாலும், அவரது வாழ்க்கை கதை இன்னும் உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு ஊக்கமாக உள்ளது. பழிவாங்கலை விட மன்னிப்பையும், வெறுப்பை விட மனிதத்தன்மையையும் தேர்வு செய்த அவரது வாழ்க்கை, தலைமுறைகள் தோறும் நினைவில் நிற்கும் ஒரு பாடமாகவே திகழ்கிறது.
