“கரிகாலன் கட்டிய கல்லணை… சர் ஆர்தர் காட்டன் காப்பாற்றினார்!”

சர் ஆர்தர் காட்டன் இந்திய வரலாற்றில் ஒரு வெளிநாட்டவர் மட்டுமல்ல; இந்திய விவசாயத்தின் போக்கை மாற்றிய மனிதர். அவர் இங்கிலாந்தில் பிறந்த பிரிட்டிஷ் இராணுவ பொறியாளராக இருந்தாலும், இந்தியாவின் நதிகளையும், நிலத்தையும், மக்களின் தேவையையும் ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டவர்.

பஞ்சம் என்பது மழை இல்லாததால் அல்ல, நீரைச் சரியாக பயன்படுத்தாததால்தான் வருகிறது என்ற அவரது எண்ணமே அவரது வாழ்நாள் பணிக்குத் திசைகாட்டியது.

தமிழ்நாட்டில் காவிரி ஆற்றின் மீது அமைந்துள்ள கல்லணை அவரது வாழ்க்கையில் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தது. கல்லணையை அவர் கட்டவில்லை; அதை கரிகாலச் சோழன் சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டியதை அவர் முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஆனால் அந்தப் பழமையான அணையை இடிக்க வேண்டும் என்று சில பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் நினைத்தபோது, சர் ஆர்தர் காட்டன் அதற்கு உறுதியாக எதிர்த்தார். சிமெண்டு இல்லாமல், வெறும் கற்களை வைத்து, நீரோட்டத்தின் இயல்பை அறிந்து கட்டப்பட்ட இந்த அணை ஒரு அறிவியல் அதிசயம் என்று அவர் வலியுறுத்தினார். இடிப்பதைவிட மேம்படுத்தினால் தான் அதிக பயன் கிடைக்கும் என்ற அவரது நிலைப்பாடே கல்லணையை காப்பாற்றியது.

கல்லணையை ஆய்வு செய்த போது, தமிழ் பொறியியல் அறிவின் ஆழத்தை அவர் உணர்ந்தார். நீரை முழுவதும் தடுத்து நிறுத்தாமல், திசை மாற்றி விவசாய நிலங்களுக்கு அனுப்பும் இந்த அமைப்பு ஐரோப்பிய அணைகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.

இந்த “diversion weir” முறையே பின்னாளில் அவர் கோதாவரி மற்றும் கிருஷ்ணா நதிகளில் அமைத்த அணைகளுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. கல்லணை அவருக்குக் கற்றுத் தந்த பாடங்கள், இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கு உணவாக மாறின.

கல்லணையை அடிப்படையாகக் கொண்டு காவிரி டெல்டாவில் நீர் சமமாகப் பகிர்ந்தளிக்க புதிய கால்வாய்கள் அமைக்கப்பட்டன. Upper Anicut, Lower Anicut போன்ற கட்டுப்பாட்டு அணைகள் உருவாக்கப்பட்டதால் வெள்ள சேதம் குறைந்தது.

இதன் விளைவாக தஞ்சாவூர், திருச்சி போன்ற பகுதிகள் செழிப்படைந்தன. காவிரி டெல்டா “தமிழ்நாட்டின் நெற்களஞ்சியம்” என அழைக்கப்படுவதற்கு இந்த மேம்பாடுகள் முக்கிய காரணமாக இருந்தன.

சர் ஆர்தர் காட்டன் ஒரு அலுவலக பொறியாளர் அல்ல. அவர் விவசாயிகளிடம் நேரடியாக பேசினார், அவர்கள் சந்திக்கும் நீர்ப்பாசன சிக்கல்களை கேட்டறிந்தார். உள்ளூர் மக்களின் அனுபவ அறிவையும் தனது திட்டங்களில் இணைத்தார். அதனால் தான் அவரது திட்டங்கள் நீண்ட காலம் நிலைத்தும் பயனுள்ளவையாகவும் இருந்தன.

கல்லணையை அவர் ஒரு ஆய்வுக் களமாகப் பயன்படுத்தி பெற்ற அனுபவமே, ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் கோதாவரி ஆற்றின் மீது டவுலேஸ்வரம் அணை போன்ற மாபெரும் திட்டங்களை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்ற உதவியது. அந்தத் திட்டம் ஆந்திரப் பிரதேசத்தை “அன்னப்பூரணி” போல மாற்றியது.

அவர் பெரிய அணைகள் மட்டுமல்ல, நீரை எங்கே, எவ்வளவு, எப்படிப் பகிர வேண்டும் என்பதையே முக்கியமாகக் கருதினார். இந்திய நதிகளை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைக்க வேண்டும் என்ற யோசனையையும் அவர் 19-ஆம் நூற்றாண்டிலேயே முன்வைத்தார். இன்று கூட பேசப்படும் இந்த எண்ணம், அவரது தொலைநோக்கு பார்வையை காட்டுகிறது. அரசின் முழு ஆதரவும் நிதியும் இல்லாத நேரங்களிலும், நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களை விடாமுயற்சியுடன் முன்னெடுத்தார்.

இந்தியாவில் நீர்ப்பாசனத்தை தனித் தனித் திட்டங்களாக இல்லாமல், ஒரு முறையான, அறிவியல் அடிப்படையிலான அமைப்பாக மாற்றியதால்தான் சர் ஆர்தர் காட்டன் “இந்திய நீர்ப்பாசனத்தின் தந்தை” என அழைக்கப்படுகிறார்.

அவர் இந்தியர் அல்லாதவராக இருந்தாலும், இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்க்கையை மாற்றியவர். கரிகாலச் சோழன் கல்லணையை உருவாக்கினான்; சர் ஆர்தர் காட்டன் அதை உலகம் உணரும் வகையில் பாதுகாத்து, விரிவுபடுத்தி, இந்தியாவுக்கு உணவு கொடுத்தார்.