தேர்தல் என்பது மக்கள் தங்களுக்கான ஆட்சியாளர்களையும், பிரதிநிதிகளையும் வாக்கு மூலம் தேர்ந்தெடுக்கும் ஜனநாயக செயல்முறை ஆகும். மக்கள் ஆட்சி முறையின் உயிர்நாடியாக தேர்தல் கருதப்படுகிறது.
மன்னர் ஆட்சி காலத்தில் ஆட்சியாளர்கள் மரபுரிமையாக பதவியில் இருந்தனர். ஆனால் மக்கள் தங்களுக்கே அதிகாரம் வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் விளைவாக மக்கள் ஆட்சி உருவானது. இதன் ஒரு முக்கிய அங்கமாக தேர்தல் முறை வளர்ச்சி பெற்றது.
உலக அளவில் தேர்தல் முறை முதன்முதலில் பண்டைய கிரேஸின் அத்தென்ஸ் நகரத்தில் கி.மு. 5ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கப்பட்டது. க்ளைஸ்தனீஸ் என்பவரின் சீர்திருத்தங்களால் மக்கள் நேரடியாக ஆட்சியில் பங்கேற்கும் முறை உருவானது.
அப்போது ஆண் குடிமக்களுக்கு மட்டுமே வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது; பெண்கள், அடிமைகள் மற்றும் வெளிநாட்டவர்கள் வாக்கு அளிக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை.
காலப்போக்கில் இந்த முறை பல நாடுகளுக்கு பரவி, நவீன ஜனநாயகமாக வளர்ச்சி பெற்றது. அமெரிக்கா மற்றும் பிரான்ஸ் புரட்சிகள் மக்கள் ஆட்சியை உலகம் முழுவதும் பரப்ப முக்கிய பங்கு வகித்தன.
இந்தியாவில் தேர்தல் முறை முதன்முதலில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் மக்களை நிர்வாகத்தில் பங்கேற்கச் செய்த முயற்சிகள் 19ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கின.
குறிப்பாக 1882ஆம் ஆண்டு லார்ட் ரிப்பன் கொண்டு வந்த உள்ளாட்சி சீர்திருத்தங்கள் இந்தியாவில் தேர்தல் முறைக்கான அடித்தளமாக அமைந்தன. அதனால் அவரை இந்திய உள்ளாட்சி ஆட்சியின் தந்தை என்று அழைக்கிறார்கள்.
சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, இந்திய அரசியலமைப்பு 1950ஆம் ஆண்டு அமலுக்கு வந்தது. அதன் அடிப்படையில் 1951–1952ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் முதல் பொதுத் தேர்தல் நடத்தப்பட்டது.
இந்திய அரசியலமைப்பு வழங்கிய பொதுவாக்குரிமையின் மூலம் பெண்களுக்கும் 1950ஆம் ஆண்டிலிருந்து முழுமையான வாக்குரிமை உறுதி செய்யப்பட்டது. இதன் விளைவாக 1951–52 பொதுத் தேர்தலிலேயே பெண்கள் ஆண்களுடன் சமமான உரிமையுடன் வாக்களித்தனர்.
இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தேர்தலை இந்தியாவின் முதல் தலைமை தேர்தல் ஆணையரான சுகுமார் சென் திறம்பட நடத்தி முடித்தார்.
இந்தியாவில் தேர்தல்களை நடத்துவதற்காக ஒரு சுயாதீனமான அமைப்பாக இந்திய தேர்தல் ஆணையம் செயல்படுகிறது. அரசியலமைப்பின் 324ஆம் கட்டுரையின் கீழ் இந்த ஆணையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மக்களவை, மாநில சட்டமன்றங்கள், குடியரசுத் தலைவர் மற்றும் துணை குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல்களை சுதந்திரமாகவும் நியாயமாகவும் நடத்துவது அதன் முக்கியப் பொறுப்பாகும்.
326ஆம் கட்டுரை பொதுவாக்குரிமையை உறுதி செய்கிறது. அதன்படி 18 வயது நிறைவடைந்த அனைத்து இந்திய குடிமக்களும் வாக்களிக்கும் உரிமை பெற்றுள்ளனர். ஆரம்பத்தில் வாக்களிக்கும் வயது 21 ஆக இருந்தது; 1989ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு திருத்தத்தின் மூலம் அது 18 ஆக குறைக்கப்பட்டது.
வாக்காளராக இருப்பதற்கு இந்திய குடிமகனாக இருக்க வேண்டும், 18 வயது நிறைவடைந்திருக்க வேண்டும், வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் இருக்க வேண்டும் மற்றும் சட்டப்படி தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டவராக இருக்கக் கூடாது. அதேபோல் தேர்தலில் வேட்பாளராக போட்டியிடுவதற்கும் தகுதிகள் உள்ளன.
மக்களவை மற்றும் மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினராக போட்டியிட குறைந்தபட்ச வயது 25 ஆகும்; ராஜ்யசபை மற்றும் மாநில மேலவைக்கு 30 வயதும், குடியரசுத் தலைவர் பதவிக்கு 35 வயதும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. தேர்தல் குற்றங்களில் ஈடுபட்டவர்கள், லஞ்சம் அல்லது மோசடியில் தண்டனை பெற்றவர்கள், அரசு இலாபப் பதவியில் இருப்பவர்கள் போன்றோர் தகுதி நீக்கம் செய்யப்படலாம்.
தேர்தல்கள் நேரடி மற்றும் மறைமுகம் என இரண்டு வகைப்படும். நேரடி தேர்தலில் மக்கள் நேரடியாக தங்களின் பிரதிநிதிகளைத் தேர்வு செய்கிறார்கள். மறைமுக தேர்தலில் பிரதிநிதிகள் மூலம் பதவியாளர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள். இந்திய குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் மறைமுக தேர்தலுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.
தேர்தலின் போது ரகசிய வாக்குப்பதிவு, சமமான வாக்குரிமை, சுதந்திரம் மற்றும் நியாயம் ஆகியவை அவசியமான அம்சங்களாகும். தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டதும் தேர்தல் நடத்தை விதிமுறை அமலுக்கு வரும். இது அரசியல் கட்சிகளும் ஆட்சியாளர்களும் தவறாக அதிகாரத்தை பயன்படுத்தாமல் இருக்க உதவுகிறது.
இந்தியாவில் தேர்தல் நடைமுறையை மேலும் நியாயமாகவும் வெளிப்படையாகவும் மாற்ற பல சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் 2004ஆம் ஆண்டிலிருந்து முழுமையாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
வாக்காளர் தன் வாக்கை சரிபார்க்கும் வசதியாக 2013ஆம் ஆண்டு VVPAT முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. Representation of the People Act 1950 மற்றும் 1951 ஆகிய சட்டங்கள் தேர்தல் நடைமுறைக்கான சட்ட அடிப்படையை வழங்குகின்றன.
தேர்தல் என்பது வெறும் ஆட்சியாளர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் செயல் மட்டும் அல்ல. அது மக்கள் தங்களின் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் வழி, அரசை பொறுப்புடன் வைத்திருக்கும் கருவி மற்றும் ஜனநாயகத்தை உயிருடன் வைத்திருக்கும் சக்தி ஆகும்.
“ஒரு மனிதன் – ஒரு வாக்கு” என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் நடைபெறும் தேர்தல், சமத்துவத்தையும் சுதந்திரத்தையும் உறுதி செய்கிறது. எனவே தேர்தல் ஜனநாயகத்தின் இதயம் என்று சொல்லலாம்.
