மிகப் பழங்காலத்தில் இந்த இடம் அடர்ந்த காடுகளால் சூழப்பட்ட ஒரு அமைதியான மலையாக இருந்ததாக புராணங்கள் கூறுகின்றன. அக்காலத்தில் பல முனிவர்கள் இங்கு வந்து தவம் செய்தனர்.
உலகிலுள்ள அஞ்ஞானம், பயம், துன்பம் ஆகியவற்றை நீக்க வல்ல தெய்வ சக்தியை வேண்டி, விசுவாமித்ர மகரிஷி உள்ளிட்ட பெரும் ஞானிகள் கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டதாக சொல்லப்படுகிறது.
அவர்களின் தவத்தின் பலனாக, பக்தர்களைக் காக்கும் பொருட்டு இறைவன் நரசிம்மர் இந்த மலையில் தோன்றினார் என்பது தல வரலாறு.
இது ஹிரண்யகசிபுவை வதம் செய்த பிறகான நிகழ்வாகக் கருதப்படுகிறது. அசுரனை அழித்த பின் நரசிம்மர் மிகுந்த உக்கிரத்தில் இருந்ததால், தேவர்கள் அனைவரும் அச்சமடைந்தனர். அவரை அமைதிப்படுத்த பிரம்மா, சிவன் உள்ளிட்ட தேவர்கள் முயன்றும் பலன் கிடைக்கவில்லை.
இறுதியில் முனிவர்களின் தவத்தின் பேரில், நரசிம்மர் தனது உக்ர ரூபத்தை விட்டு, அமைதியான யோக நிலையில் அமர்ந்தார். அந்த அமைதியான வடிவமே இங்கு யோக நரசிம்மராக வழிபடப்படுகிறது.
இந்த மலை முன்பு “கடிகாசலம்” என்று அழைக்கப்பட்டது. ‘கடிகை’ என்பது 24 நிமிடங்களை குறிக்கும். புராண நம்பிக்கையின் படி, இந்த மலையில் நரசிம்மரை 24 நிமிடங்கள் முழு மனதுடன் தரிசனம் செய்தால், பிறவிப் பிணியில் இருந்து விடுதலை கிடைக்கும், மன அமைதி உண்டாகும் என்று நம்பப்படுகிறது. இதனாலேயே இந்தத் தலம் மிகுந்த சக்தி கொண்டதாக கருதப்படுகிறது.
முனிவர்கள் நரசிம்மர் தோன்றிய அதே இடத்தில், அவரை யோக நிலையில் அமர்ந்திருக்கும் வடிவில் பிரதிஷ்டை செய்தனர். மலையின் உச்சியில் அமைந்த அந்த இடமே இன்று யோக நரசிம்மர் கோவிலாக விளங்குகிறது.
மலையின் இயற்கை அமைப்பு, அமைதி நிறைந்த சூழல் மற்றும் மனிதர்களின் சஞ்சாரம் குறைந்த பகுதி ஆகியவை தவத்திற்கும் தியானத்திற்கும் ஏற்றதாக இருந்ததால், இங்கு கோவில் அமைந்ததாக கூறப்படுகிறது.
காலப்போக்கில் அரசர்களும் பக்தர்களும் இந்த தலத்தின் மகிமையை அறிந்து கோவிலை விரிவுபடுத்தினர். ஆழ்வார்கள் இந்தத் தலத்தைப் பாடியதன் காரணமாக, இது 108 திவ்யதேசங்களில் ஒன்றாக உயர்ந்தது. குறிப்பாக திருமங்கை ஆழ்வார் இந்த நரசிம்மரைப் பற்றி பாடியுள்ளதால், வைணவ மரபில் இந்தக் கோவிலுக்கு மிக உயர்ந்த இடம் உள்ளது.
இங்கு நரசிம்மர் உக்ரமாக அல்லாமல், யோகாசனத்தில் அமர்ந்து, கண்களில் கருணையும் முகத்தில் அமைதியும் நிறைந்த நிலையில் அருள்பாலிக்கிறார்.
மனக்குழப்பம், பயம், மனஅழுத்தம், வாழ்க்கை தடைகள் போன்றவை இங்கு வழிபட்டால் நீங்கும் என்ற ஆழ்ந்த நம்பிக்கை இன்று வரை மக்களிடையே நிலவி வருகிறது.
அதனாலேயே 1300க்கும் மேற்பட்ட கடினமான படிகளை ஏறியும், பக்தர்கள் சிரமம் பாராமல் இத்தலத்திற்கு வந்து தரிசனம் செய்கிறார்கள்.
இந்தக் கோவில் வெறும் கட்டிடமாக அல்ல; முனிவர்களின் தவ சக்தியும், நரசிம்மரின் கருணையும், நூற்றாண்டுகளாக தொடரும் பக்தி மரபும் சேர்ந்த ஒரு உயிருள்ள தலமாகக் கருதப்படுகிறது.
சோளிங்கூர் யோக நரசிம்மர் கோவில் பயத்தை நீக்கும் தலம், மனதை அமைதிப்படுத்தும் தலம், சரணாகதி கற்றுத்தரும் தலம் என்றே பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
பொதுவாக யோக நரசிம்மர் யோகாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அமைதியான வடிவில் காட்சி அளிக்கிறார். அவருடைய கண்கள் பெரும்பாலும் அரைமூடிய நிலையிலேயே இருக்கும். இது உலகியலான சலனங்களை விட்டு உள்நோக்கி தியானத்தில் அமர்ந்திருக்கும் நிலையைச் சுட்டுகிறது என்று வைணவ மரபில் விளக்கப்படுகிறது.
ஆனால் புரட்டாசி மாதம், குறிப்பாக சனிக்கிழமைகளில், “நரசிம்மரின் பார்வை நேரடியாக நம்மை நோக்கி இருக்கும்” என்று பல பக்தர்கள் அனுபவமாகச் சொல்வார்கள்.
இதற்குப் பின்னால் ஒரு தல நம்பிக்கை உள்ளது. புரட்டாசி மாதம் முழுவதும் மகாவிஷ்ணுவுக்கே உரிய மாதம் என்றும், அந்த மாதத்தில் இறைவன் பக்தர்களின் வேண்டுதல்களை அதிக கவனத்துடன் கேட்பார் என்றும் கூறப்படுகிறது.
யோக நிலையில் இருக்கும் நரசிம்மர், புரட்டாசியில் தனது தியான நிலையை ஓரளவு விலக்கி, உலக நலனுக்காக பக்தர்களை நேரடியாக நோக்கிப் பார்ப்பதாக நம்பப்படுகிறது. அந்த அனுபவமே “கண் திறந்த தரிசனம்” என்று பக்தர்களால் அழைக்கப்படுகிறது.
பலர் புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் அதிகாலை அல்லது மாலை நேரங்களில் தரிசனம் செய்யும்போது, நரசிம்மரின் கண்களில் தனித்த பிரகாசம் தெரிகிறது என்றும், பார்வை நம்மை நோக்கி இருப்பது போல உணரப்படுகிறது என்றும் கூறுகின்றனர்.
சிலர் இதை தீப ஆராதனை, விளக்கு ஒளி, நிழல் அமைப்பு காரணமாக விளக்கினாலும், பெரும்பாலான பக்தர்கள் இதை இறைவனின் அருள் வெளிப்பாடு என்றே நம்புகிறார்கள்.
குறிப்பாக மன உளைச்சல், பயம், குழப்பம் உள்ளவர்கள் அந்த நேரத்தில் தரிசனம் செய்தால், மனம் திடீரென அமைதியடையும் அனுபவத்தைப் பகிர்ந்துள்ளனர்.
புராணக் கருத்தின் அடிப்படையில், நரசிம்மர் உக்ரமும் கருணையும் சேர்ந்த தெய்வம். யோக நிலையில் இருக்கும் போது அவர் உலகத்தை நோக்கி பார்ப்பதில்லை; ஆனால் பக்தர்கள் அதிகமாக சரணாகதி அடையும் காலங்களில், அவர் தனது கருணை பார்வையை வெளிப்படுத்துவார் என்று சொல்லப்படுகிறது. புரட்டாசி மாதம் அப்படியான ஒரு காலம் என்பதால், “கண் திறந்த தரிசனம்” என்ற நம்பிக்கை உருவாகியதாக கருதப்படுகிறது.
அதனால், கண்கள் உடல் ரீதியாக உண்மையில் திறக்கப்படுகிறதா என்றால், அதற்கு வரலாற்று அல்லது அறிவியல் சான்றுகள் இல்லை. ஆனால் புரட்டாசி மாதத்தில் நரசிம்மரின் பார்வை கருணையுடன், நேரடியாக பக்தர்களைத் தொடும் அனுபவமாக இருக்கும் என்பது ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் மனத்தில் பதிந்த உண்மை.
அதனால்தான் புரட்டாசி மாதத்தில் சோளிங்கூர் மலை பக்தர்களால் நிரம்பி வழிகிறது. “அந்த ஒரு பார்வை போதும்” என்ற நம்பிக்கையுடன், கடினமான படிகளையும் பொருட்படுத்தாமல் மக்கள் மேலே சென்று தரிசனம் செய்கிறார்கள்.
