ஜல்லிக்கட்டு காளை என்பது ஒரு விளையாட்டுக்கான மட்டும் அல்ல. அது தமிழரின் பாரம்பரியம், விவசாய வாழ்க்கை, மரியாதை, வீர உணர்வு ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே உடலில் சுமந்து நிற்கும் ஒரு அடையாளம்.
இந்தக் காளைகள் சாதாரணமாக வளர்க்கப்படுவதில்லை. குட்டியாக இருக்கும் போதே நல்ல இனத்தைச் சேர்ந்த தாய்–தந்தை காளைகளில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, மிக கவனமாக வளர்க்கப்படுகின்றன.
பலர் நினைப்பது போல ஜல்லிக்கட்டு காளைகளுக்கு கடுமையான பயிற்சி கொடுக்கப்படுவதில்லை. உண்மையில் அவற்றின் வீரத்தன்மை இயற்கையாகவே உருவாகிறது. அதிகமாக அடித்து, பயிற்சி கொடுத்தால் காளை வீரமாகும் என்பது தவறான எண்ணம்.
பாரம்பரிய வளர்ப்பாளர்கள் காளையை பாசத்துடன் பழக வைத்து, மனிதர்களின் குரல், நடை, வாசனை ஆகியவற்றை அறியச் செய்து வளர்க்கிறார்கள். அதனால் தான் ஒரு ஜல்லிக்கட்டு காளை பெரும்பாலும் ஒரே ஒருவரை அல்லது ஒரே குடும்பத்தை மட்டும் நம்பும்.
உணவிலும் இயற்கைதான் முதன்மை. பசுந்தீவனம், கம்பு, சோளம், பருத்திக்கொட்டை, நாட்டு தானியங்கள் போன்ற சத்தான உணவுகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. காளையை அடைத்து வைக்காமல், திறந்த வெளியில் நடமாட விடுகிறார்கள்.
சில இடங்களில் நீச்சல், நீண்ட நடைபயிற்சி போன்ற இயற்கை உடற்பயிற்சிகளும் கொடுக்கப்படுகின்றன. இதனால் இந்தக் காளைகள் பெரும்பாலும் நோய்படாமல், உடல் வலிமையுடன் வளர்கின்றன.
ஜல்லிக்கட்டு காளையின் வீரம் கொம்பில் இல்லை; அதன் கண்களில் இருக்கிறது என்று கிராமங்களில் சொல்வார்கள். எதிரே நிற்பவரை கணக்கிடும் திறன், திடீர் திருப்பம் எடுக்கும் புத்திசாலித்தனம், கூட்டத்தில் இருந்து தப்பித்து ஓடும் வேகம்—இவை எல்லாம் பயிற்சியால் அல்ல, இயல்பாக வந்த குணங்கள்.
சரியான வயதில் இருக்கும் காளை தான் களத்தில் இறக்கப்படுகிறது; மிக இளம் காளையையோ, வயதான காளையையோ பாரம்பரியமாக களத்தில் இறக்க மாட்டார்கள்.
தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகள் ஜல்லிக்கட்டுக்குப் புகழ் பெற்றவை. மதுரை மாவட்டத்தில் அலங்காநல்லூர், அவனியாபுரம், பாலமேடு போன்ற இடங்களில் ஜல்லிக்கட்டு ஒரு விழாவாகவே நடைபெறுகிறது.
சிவகங்கை, புதுக்கோட்டை, திண்டுக்கல், தேனி, திருச்சி, கரூர், திருநெல்வேலி போன்ற மாவட்டங்களிலும் ஜல்லிக்கட்டு காளைகள் மிகுந்த மரியாதையுடன் வளர்க்கப்படுகின்றன. இங்கு வளர்க்கப்படும் காளைகள் குடும்பத்தின் ஒரு உறுப்பினராகவே கருதப்படுகின்றன.
காளைகளின் இனமும் மிகவும் முக்கியமானது. காங்கேயம் காளைகள் வலிமைக்கும் பொறுமைக்கும் பெயர் பெற்றவை. புளிக்குளம் காளைகள் ஜல்லிக்கட்டில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் பாரம்பரிய இனமாக உள்ளன.
மலையமாடு, பார்கூர் போன்ற இனங்களும் தைரியமும் உறுதியும் கொண்டவை. நல்ல வீர காளைகளின் வம்சாவளி தனியாக அடையாளம் வைத்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இது தலைமுறை தலைமுறையாக வரும் ஒரு பாரம்பரிய அறிவு.
பலர் அறியாத ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், ஜல்லிக்கட்டு முடிந்த பிறகு சில காளைகள் மன அழுத்தம் அடையும். அதனால் அவற்றை உடனே கூட்டத்திலிருந்து விலக்கி, அமைதியான இடத்தில் ஓய்வெடுக்க விடுவார்கள். சில கிராமங்களில் ஜல்லிக்கட்டு காளைகளை எவ்வளவு விலை சொன்னாலும் விற்க மாட்டார்கள். அது அந்த வீட்டின் மரியாதை, குலப் பெருமை என்று கருதப்படுகிறது.
இந்த எல்லா காரணங்களால்தான் ஜல்லிக்கட்டு காளை ஒரு விளையாட்டுகாக மட்டுமல்ல, தமிழரின் பண்பாட்டின் உயிருள்ள சின்னமாக பார்க்கப்படுகிறது. அது வீரத்தை மட்டுமல்ல, மனிதன் மற்றும் இயற்கை இடையிலான உறவையும் நினைவூட்டுகிறது.
ஒரு வரியில் சொன்னால்,
ஜல்லிக்கட்டு காளை பயிற்சியால் உருவானது அல்ல; பாரம்பரியத்தால் வளர்ந்த ஒரு வீரன்.
