Home Uncategorized திருக்குறள் 20: மழையும் மனித ஒழுக்கமும்! 

திருக்குறள் 20: மழையும் மனித ஒழுக்கமும்! 

குறள் 20:
நீர்இன்று அமையாது உலகெனின் யார்யார்க்கும்
வான்இன்று அமையாது ஒழுக்கு.

விளக்கம்:

பொருள்: உலகில் எவ்வளவு பெரியவர் ஆனாலும் நீர் இல்லாமல் வாழ முடியாது. அந்த நீர், மழை இல்லாமல் கிடைக்காது. அதாவது மழை இல்லையென்றால் உலகில் ஒழுக்கமும் (நல்லறமும்) நிலைபெறாது.

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: பாயிரவியல்
அதிகாரம்: வான் சிறப்பு

அணி இலக்கணம்:

இந்தக் குறள் சொற்பொருள் பின்வருநிலையணி வகையைச் சார்ந்தது.

விளக்கம்:
ஒரு செய்யுளில் வந்த சொல்லே மீண்டும் மீண்டும் வந்து, அதே பொருளைத் தருவது சொற்பொருள் பின்வருநிலையணி எனப்படும்.

இந்தக் குறளில் ‘அமையாது’ என்ற சொல் இருமுறை வந்துள்ளது. இரண்டு இடங்களிலுமே அது ‘முடியாது/இயலாது’ என்ற ஒரே பொருளையே உணர்த்துகிறது.

தாகமும் தர்மமும்:

ஒரு செழிப்பான கிராமத்தில் சதாசிவம் என்ற பெரியவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் ஒரு சிறந்த விவசாயி மட்டுமல்ல, ஊருக்கே வழிகாட்டியாகவும் இருந்தார்.

ஒரு கோடைகாலத்தில், அந்த ஊரில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. ஊர் ஏரி காய்ந்து போனது, கிணறுகளில் நீர் அதலபாதாளத்திற்குச் சென்றது.

அந்தச் சூழலில், சதாசிவத்தின் தோட்டத்தில் மட்டும் ஒரு பழைய கிணற்றில் இன்னும் கொஞ்சம் நீர் ஊற்றெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஊர் மக்கள் வரிசையில் வந்து அவரிடம் நீர் வாங்கிச் சென்றனர்.

ஒருநாள், பக்கத்து ஊரைச் சேர்ந்த ஒரு வணிகன் சதாசிவத்திடம் வந்தான். “ஐயா, உங்களிடம் உள்ள நீரை எனக்குக் கொடுங்கள். நான் அதை நகரத்தில் அதிக விலைக்கு விற்று லாபம் சம்பாதிக்கப் போகிறேன். அதில் வரும் லாபத்தில் பாதியை உங்களுக்குத் தருகிறேன்” என்றான் பேராசையுடன்.

சதாசிவம் அமைதியாகச் சொன்னார், “தம்பி, நீர் என்பது வெறும் பொருள் அல்ல; அது உயிர். நீர் இல்லையென்றால் இந்த உலகமே இயங்காது. அதை விற்று லாபம் பார்ப்பது தர்மம் ஆகாது” என்றார்.

வணிகன் கேட்டான், “அதற்கும் ஒழுக்கத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம்?”

அதற்கு சதாசிவம், “மழை பெய்து நீர் இருந்தால் தான் மனிதன் பசியின்றி இருப்பான். வயிறு நிறைந்தால் தான் மனிதனுக்குப் பண்பும், ஒழுக்கமும், தானம் செய்யும் குணமும் வரும்.

நீர் இல்லை என்றால் பசி வரும், பசி வந்தால் மனிதன் திருடத் துணிவான், பொய் சொல்வான். மழை இல்லை என்றால் நீர் இல்லை; நீர் இல்லை என்றால் உலகில் மனித தர்மமும் (ஒழுக்கமும்) அழிந்துவிடும்” என்று விளக்கினார்.

அந்த வணிகன் தன் தவறை உணர்ந்தான். சதாசிவம் அந்த நீரை அனைவருக்கும் இலவசமாகப் பகிர்ந்து கொடுத்து, வறட்சியிலும் ஊர் மக்கள் ஒற்றுமையாகவும் நேர்மையாகவும் வாழ வழிகாட்டினார்.

நீதி:

மழையும் நீரும் இல்லையென்றால் உலகில் உயிர்கள் வாழ்வது மட்டுமல்ல, மனிதப் பண்புகளும் நிலைக்காது.