குறள் 16:
விசும்பின் துளிவீழின் அல்லால்மற் றாங்கே
பசும்புல் தலைகாண்பு அரிது.
பொருள்:
வானத்திலிருந்து மழைத்துளி கீழே விழுந்தாலன்றி, பூமியில் ஓரறிவு உயிராகிய பசும்புல்லின் நுனியைக் கூடக் காண்பது அரிதான ஒன்றாகும்.
கருத்து:
மழை இல்லையெனில் மிகச் சிறிய புல் கூட முளைக்காது; அதாவது மழைதான் உலகின் அனைத்து உயிர்களுக்கும்.
பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: பாயிரவியல்
அதிகாரம்: வான்சிறப்பு
அணி: இதில் எந்தவொரு குறிப்பிட்ட அணியும் (உவமை, உருவகம் போன்றவை) வெளிப்படையாக அமையவில்லை. இது ஒரு கருத்தை நேரடியாகக் கூறும் இயல்பு நவிற்சி பாணியில் அமைந்துள்ளது. மழையின் இன்றியமையாமையை எதார்த்தமாக விளக்குகிறது.
“துளிர்க்காத விதை”
ஒரு ஊரில் பெரிய செல்வந்தர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் தனது மாளிகையின் நடுவே ஒரு அழகான தோட்டம் அமைக்க விரும்பினார். உலகிலேயே மிக விலையுயர்ந்த விதைகள், செடி வகைகள் மற்றும் உரங்களை வரவழைத்தார். நவீன நீர் தெளிப்பான்களையும் பொருத்தினார்.
ஆனால், அந்த ஆண்டு அந்த ஊரில் கடுமையான வறட்சி. வானம் பொய்த்துப் போனது. கிணறுகள் வறண்டுவிட்டன. அந்தச் செல்வந்தர், “என்னிடம்தான் பணம் இருக்கிறதே, நான் நினைத்தால் எதையும் சாதிப்பேன்” என்று கூறி, வெளியூரிலிருந்து லாரிகள் மூலம் தண்ணீர் வரவழைத்து செடிகளுக்கு ஊற்றினார்.
ஆச்சரியமாக, எவ்வளவுதான் அவர் விலை உயர்ந்த நீரைப் பாய்ச்சினாலும், அவரது தோட்டத்தில் ஒரு சிறு புல் கூட முளைக்கவில்லை. செடிகள் வாடின. மண் காய்ந்து பிளந்தது. அவரது வேலையாள் ஒரு முதியவர். அவர் சொன்னார், “ஐயா, நீங்கள் எவ்வளவுதான் கஷ்டப்பட்டாலும், மேலிருந்து ஒரு துளி மழை விழாமல் இந்த பூமி உயிர் பெறாது.
இயற்கையின் அருட்கொடை இல்லாமல் நம் முயற்சி மட்டும் எதையும் முளைக்கச் செய்யாது.” சில நாட்களில் மேகம் கறுத்து மழை பெய்தது.
மறுநாளே, அதுவரை எவ்வளவோ முயன்றும் முளைக்காத அந்த மண்ணிலிருந்து, சிறிய பச்சைப் புற்கள் தலைதூக்கின. இயற்கையின் ஒரு மழைத்துளி செய்யாததை மனிதனின் ஆயிரம் லாரி தண்ணீர் செய்துவிட முடியாது என்பதை அந்தச் செல்வந்தர் உணர்ந்தார்.
