சுஜாதா என்ற பெயர் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஒரு காலகட்டத்தை மாற்றிய பெயர். அவரது உண்மைப் பெயர் எஸ். ரங்கராஜன். 1935ஆம் ஆண்டு மே 3ஆம் தேதி ஸ்ரீரங்கத்தில் பிறந்தார். தந்தை ராமராஜன், தாயார் லட்சுமி அம்மாள்.
சிறுவயதிலிருந்தே புத்தகங்களும் அறிவியல் விஷயங்களும் அவரை அதிகம் கவர்ந்தன. மற்ற பிள்ளைகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்த நேரங்களில், சுஜாதா புத்தகங்களில் மூழ்கியிருப்பார். அவருடைய வாசிப்பு பழக்கம் பின்னாளில் அவரது எழுத்தின் அடித்தளமாக மாறியது.
பள்ளிக் கல்விக்குப் பிறகு பொறியியல் படிப்பைத் தேர்வு செய்தார். திருச்சிராப்பள்ளி தேசிய பொறியியல் கல்லூரியில் மின்னணு பொறியியல் பயின்றார். ஒரு பக்கம் அறிவியல், மறுபக்கம் இலக்கியம் – இந்த இரண்டையும் சமநிலையில் வைத்து வாழ்ந்தவர் சுஜாதா.
அவர் பணியாற்றிய காலத்தில் இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பின் செயற்கைக்கோள் திட்டங்களிலும் பங்களித்தார். பகலில் விஞ்ஞானி, இரவில் எழுத்தாளர் என்பதே அவரது வாழ்க்கை முறை.
எழுத்துலகில் அவர் முதலில் அறியப்பட்டது சிறுகதைகளின் மூலம். எளிய மொழியில் ஆழமான கருத்துகளை சொல்லும் திறன் அவருக்கு இயல்பாக இருந்தது.
மனித மனம், நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கை, காதல், தனிமை, சமூக முரண்பாடுகள் ஆகியவற்றை மிக நுட்பமாக எழுதியவர். அறிவியல் புனைகதை என்ற வகையை தமிழில் மக்களிடம் கொண்டு சென்ற பெருமை அவருக்கே உரியது.
“என் இனிய இயந்திரா” என்ற நாவல் மனிதனும் இயந்திரமும் கொண்ட உறவை உணர்ச்சிப் பூர்வமாகச் சொன்னது. அதன் பிறகு “மீண்டும் ஜீனோ”, “சொர்க்கத் தீவு”, “கண்கள்”, “கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ”, “அனிதா இளம் மனைவி ஆனாள்” போன்ற நாவல்கள் அவரது புகழை நிலைநாட்டின.
அவரது எழுத்தின் தனிச்சிறப்பு பெரிய சொற்கள் அல்ல; பெரிய சிந்தனைகள். கடினமான அறிவியல் கருத்துகளையும் ஒரு சாதாரண வாசகன் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எழுதுவது அவரது மிகப்பெரிய திறன். “எளிமையாகச் சொன்னால் தான் அது உண்மையிலேயே பெரிய விஷயம்” என்பதே அவரது எழுத்துத் தத்துவம். வாசகர்களை சிந்திக்க வைப்பதே அவரது நோக்கம்; அவர்களை பிரமிக்க வைப்பது அல்ல.
சுஜாதா புகழை விரும்பாத மனிதர். தன்னை ஒருபோதும் “மாபெரும் எழுத்தாளர்” என்று அவர் கருதிக்கொண்டதே இல்லை. வாசகர்களிடமிருந்து வரும் கடிதங்களை அக்கறையுடன் வாசித்து பதில் எழுதுவார்.
பல இளைஞர்களுக்கு எழுத்தாளராக மாற ஆலோசனை வழங்கியிருக்கிறார். விருதுகளுக்கும் பதவிகளுக்கும் அவர் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை. கிடைத்த சில விருதுகளை கூட மற்றவர்களுக்கு ஊக்கமாக வழங்கியதாக சொல்லப்படுகிறது.
சினிமா உலகிலும் அவர் தனித்த முத்திரை பதித்தார். இயக்குநர் மணிரத்னம் உடன் இணைந்து “ரோஜா”, “பம்பாய்”, “அலைபாயுதே”, “கண்ணத்தில் முத்தமிட்டால்” போன்ற படங்களுக்கு வசனம் எழுதினார்.
குறிப்பாக “ரோஜா” படத்தின் வசனங்கள் தேசிய அளவில் கவனம் பெற்றன. சினிமாவில் பணியாற்றும்போதும் “கதை தான் முக்கியம், வசனம் இல்லை” என்று சொல்வார். தேவைப்பட்டால் தனது வசனங்களை எந்த ஈகோவும் இல்லாமல் மாற்றிக் கொடுப்பார்.
சுஜாதா என்ற புனைபெயரை அவர் பயன்படுத்தத் தொடங்கியதற்கும் ஒரு காரணம் இருந்தது. ஆரம்ப காலத்தில் பொறியியல் பணியில் இருந்ததால், தொழிலுக்கும் எழுத்துக்கும் இடையே குழப்பம் வராமல் இருக்க புனைபெயரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். பின்னர் அதுவே அவரது அடையாளமாக மாறியது.
அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் புதிய விஷயங்களை கற்றுக்கொள்ள ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். கணினி, இணையம், டிஜிட்டல் தமிழ் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியில் மிகுந்த நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்.
தமிழை தொழில்நுட்ப உலகில் முன்னேற்ற வேண்டும் என்ற கனவு அவருக்கு இருந்தது. அதனால் தான் அவரது கதைகளில் பல இடங்களில் எதிர்கால தொழில்நுட்ப சிந்தனைகள் காணப்படுகின்றன.
அவர் கதைகளின் முடிவுகளை எழுதும்போது வாசகர்கள் என்ன உணர்வார்கள் என்பதை மனதில் வைத்து பல முடிவுகளை யோசிப்பார். மிக எளிய ஆனால் தாக்கம் உள்ள முடிவைத் தேர்வு செய்வார். அதனால் தான் அவரது கதைகள் வாசித்த பிறகும் நீண்ட நேரம் மனதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.
2008ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 27ஆம் தேதி சுஜாதா மறைந்தார். ஆனால் அவர் எழுதிய கதைகள், நாவல்கள், வசனங்கள் இன்னும் உயிரோடு வாழ்கின்றன.
இன்று கூட புதிய தலைமுறை வாசகர்கள் அவரது புத்தகங்களை ஆர்வத்துடன் தேடிப் படிக்கிறார்கள். தமிழ் இலக்கியத்தில் அறிவியலுக்கும் மனித உணர்வுக்கும் பாலம் அமைத்த எழுத்தாளர் என்றால், அது நிச்சயமாக சுஜாதாதான்.
