திருக்குறள் :
குறள் 291:
“வாய்மை எனப்படுவது யாதெனில் யாதொன்றும்
தீமை இலாத சொலல்.”
விளக்கம்:
உண்மை (வாய்மை) என்பதற்கு அர்த்தம் எப்போதும் உண்மையைச் சொல்லுவது மட்டுமல்ல.
யாருக்கும் தீமை செய்யாத வகையில் உண்மையைச் சொல்வதே உண்மையான வாய்மை என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார்.
உண்மை நன்மை தர வேண்டும்; அது மற்றவரை காயப்படுத்தக் கூடாது.
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ஆதவன் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான்.
அவன் மிகவும் நேர்மையானவன்.
ஒருநாளும் பொய் பேசாதவன் என்று ஊரே அறிந்தது.
ஒருநாள் அரசரின் அரண்மனையில் இருந்து ஒரு அறிவிப்பு வந்தது:
“யார் உண்மையுடன் ஒரு கேள்விக்கு பதில் சொல்கிறார்களோ,
அவருக்கு தங்க நாணயம் பரிசு.”
பலரும் பதில் சொல்ல முயன்றார்கள்.
ஆனால் அரசர் ஒரு சிறிய சோதனை வைத்தார்.
ஆதவனை அழைத்து அரசர் கேட்டார்:
“நான் நல்ல அரசனா?”
அரண்மனை அமைதியாகியது.
ஏனெனில் அரசர் சில நேரங்களில் கடுமையான முடிவுகள் எடுத்தவர்.
ஆதவன் சிறிது நேரம் யோசித்தான்.
பிறகு துணிவுடன் சொன்னான்:
“அரசே, நீங்கள் நல்லவர்.
ஆனால் சில நேரங்களில் மக்களின் கஷ்டத்தை கேட்காமல் தீர்ப்பு அளிக்கிறீர்கள்.
அதை மாற்றினால், நீங்கள் மிகச் சிறந்த அரசராக இருப்பீர்கள்.”
அமைச்சர்கள் பதறினர்.
ஆனால் அரசர் சிரித்தார்.
அரசர் கூறினார்:
“இவன் சொன்னது உண்மை.
என்னை காயப்படுத்தாமல், என்னை மேம்படுத்தும் உண்மை.”
அரசர் ஆதவனுக்கு தங்க நாணயம் கொடுத்தார்.
மேலும், அவனை தனது ஆலோசகராக வைத்துக் கொண்டார்.
அந்த நாளிலிருந்து,
அந்த நாடு நல்லாட்சிக்கு பெயர் பெற்ற நாடாக மாறியது.
கதையின் கருத்து:
உண்மை சொல்லுவது துணிச்சல்
தீமை இல்லாத உண்மை உயர்ந்தது
உண்மை சரியான முறையில் சொன்னால் உலகையே மாற்றும்








